Dat Sweeney Todd na de succesvolle reeks in het Zonnehuis (met lovende recensies en Musical Awards voor Vera Mann en Marjolein Teepen) vorig jaar een vervolg kreeg zal niemand verrast hebben. In eerste instantie werden er nog drie extra voorstelling “uitgeperst”, maar de agendabeperkingen van de cast stond een verdere verlenging in het Zonnehuis niet toe. De producent, Stichting Zonnehuis Muziektheater, heeft echter in het nieuwe seizoen een aantal theaters gevonden die een reizende bloedbarbier wel in het programma wilden opnemen, en aldus werd de intieme Zonnehuis-variant omgebouwd tot een tour van twee maanden.
Zowel René van Kooten als Vera Mann werden opnieuw gecast in de hoofdrollen, evenals Marjolein Teepen, Mitch Wolterink, Michelle van de Ven, Wil van der Meer, April van Amelsvoort en Martijn van Baardewijk. Roberto de Groot nam de rol van Rechter Turpin over van Henk Poort en Jeroen C. Molenaar, Anouk Snel en Jessin Oulad-el-Hadj namen de rollen van Anthony, Lucy’s herinnering en Jonas over van respectievelijk Luc Steegers, Willemien Dijkstra en Thomas Kuipers. De cast kreeg in de nieuwe samenstelling slechts twee weken repetitietijd en na twee try-outs werd vrijdagavond de première gespeeld in een goed gevuld DeLaMar. Er werd echter op geen moment de indruk gewekt dat de voorbereiding te kort zou zijn geweest, uitgezonderd de duidelijke opluchting waarvan de acteurs blijk gaven in onze gesprekken achteraf.
De nieuwkomers verdienen een groot compliment dat ze zich in zo’n korte tijd de rollen volledig eigen hebben gemaakt!
De vertaling van de intieme Zonnehuis-setting naar het grotere theater heeft de kracht van de voorstelling niet aangetast. Integendeel, door iets meer afstand tot het publiek lijkt het nog beklemmender; het drama dat zich voor je ogen afspeelt is onafwendbaar. Daarnaast is goed te merken dat de “oudgedienden” hun rollen nóg meer hebben uitgediept. Er wordt nog meer gespeeld met het contrast tussen de luchtigere komische scènes en de sinistere ontwikkeling in de tweede akte. De nieuwkomers verdienen een groot compliment dat ze zich in zo’n korte tijd de rollen volledig eigen hebben gemaakt! Sweeney Todd is in deze tourversie nog dynamischer. Ook is het goed te merken dat de grotere licht- en geluidsinstallaties meer mogelijkheden bieden; de verstaanbaarheid is een stuk beter en de vondst van de lantaarnpalen die de cast de zaal in dragen is geniaal.
Het is opvallend te noemen dat een voorstelling die in essentie hetzelfde is als een jaar geleden toch weer (letterlijk) een andere kijk geeft op dit Sondheim-meesterwerk. Sweeney Todd is daarom niet alleen aan aanrader voor het publiek dat vorig jaar niet in gelegenheid was om naar Amsterdam-Noord af te reizen, maar ook voor de liefhebbers die de Zonnehuis-variant wel zagen.
Frank
