Les Misérables heeft stevige fundamenten, gebaseerd op een klassiek boek van Victor Hugo en muziek van Claude-Michel Schönberg, maar bovenal is het al tientallen jaren massaal omarmd door het publiek, in New York, op West End en met drie verschillende producties, ook in Nederland. Les Misérables is een legende, betoverend met een magische aantrekkingskracht op het publiek. Maar wat blijft er van over als je het spelelement grotendeels wegneemt, als je de intimiteit van het theater inruilt voor een grote pop-arena? Alles.
Producent Cameron Mackintosh heeft altijd geloofd in het potentieel van Les Misérables, zelfs nadat de oorspronkelijke start in Parijs niet bijster succesvol was. Hij voorzag dat het niet alleen als “normale” musical gespeeld zou kunnen worden, maar ook met een groot orkest, sterke vocalisten en een minimaal decor in een zaal voor ruim 10.000 bezoekers. Zijn gelijk bleek al met Les Misérables The Staged Concert, maar ook dat was nog niet grootschalig genoeg. Met een ploeg van ruim 110 acteurs, musici en crew ontstond Les Misérables – The Arena Spectacular, Les Mis on Steroids!
Het verhaal wordt eigenlijk nog maar op 10% gespeeld, de acteurs spelen naar het publiek toe in plaats van naar elkaar, maar wel in kostuum. Spelscènes zijn ingekort, waardoor de nadruk nog meer op de muziek komt te liggen. Daarvoor werden ’s werelds beste vocalisten geselecteerd, stuk voor stuk met een berg ervaring, al dan niet in theater-versies van Les Mis. Dat de cast wordt aangevoerd door Milan van Waardenburg, in de rol van Jean Valjean, is niet alleen iets waar we in Nederland ontzettend trots op mogen zijn, het is ook zonder meer terecht. Konden we hem in onze recensie van de Nederlandse tour nog loven voor zijn indringende spel en fabelachtige zang, in de voorstellingen in Nederland en later op West End heeft hij zich zó ontwikkeld, dat superlatieven tekortschieten. Nooit zagen we de solo’s met zoveel intentie gezongen. Puur op de kracht van de muziek en zijn ongelofelijke stem kreeg hij de complete Ziggo Dome muisstil bij ‘Bring Him Home’, wat het publiek met tranen in de ogen beloonde met een open doekje. Zijn chemie met Javert-vertolker Bradley Jaden (die in Londen ontelbare keren als Javert gespeeld heeft) is onmiskenbaar. Bradley bouwt zijn performance gedegen en met veel controle op. Als zijn personage tegen het einde de controle verliest, zie je dat terug in zijn optreden, met als prachtige apotheose ‘Javert’s Suicide’. Het duo Valjean/Javert is van absolute wereldklasse, waardoor je haast zou vergeten dat de rest van de cast ook van uitzonderlijke kwaliteit is. Aviva Tulley (die we nog kennen als Nabulungi uit Book of Mormon in Carré) kreeg -verdiend- het tweede open doekje van de avond, na haar vertolking van Eponine’s ‘A Little Fall of Rain’. De Amerikaan James D. Gish heeft een achtergrond als klassieke zanger, maar speelde o.a. ook Fiyero in Wicked op Broadway. Dat blijkt een gouden greep voor de rol van Enjolras. Zijn vertolking van ‘Building the Barricade’ is ijzersterk.
Dankzij technische vondsten in belichting en het gebruik van grote schermen, wordt het gemis van de decors en intimiteit van het theater zeker goedgemaakt. De acteurs richten zich nóg meer op de muzikale performance en ondersteund door een fantastisch orkest heeft dat een overweldigend effect. Les Misérables – The Arena Spectacular speelt nog een paar voorstellingen in de Ziggo Dome, op 15 en 16 februari 2025. Wie dat gemist heeft, zal op reis moeten, want de productie maakt een wereldtour, met af en toe wisselingen in de cast. Het is echter niet voor te stellen dat er een andere Jean Valjean dan Milan van Waardenburg deze performance kan overtreffen.
Frank
Meer info en kaarten: https://www.