Ruim vijf jaar nadat Ghost de vaste productie had moeten worden in het Beatrix Theater heeft de musical-versie van de gelijknamige film uit 1990 nu toch een Stage Entertainment theater weten te vinden. Op donderdag 7 december ging namelijk Ghost das Musical in première in het Berlijnse Theater des Westens, met in de hoofdrollen onze eigen Willemijn Verkaik als Molly Jensen en Alexander Klaws als Sam Wheat.
Het verhaal van Ghost is vrijwel identiek aan dat van de film en dat is niet zo vreemd, want Bruce Joel Rubin schreef zowel het (Oscar-winnend) script voor de film als de musical. De bankier Sam Wheat en kunstenares Molly Jensen zijn stapelverliefd en gaan samenwonen in een appartement in Brooklyn. Sam ontdekt ongeregeldheden in een aantal bankrekeningen, maar voordat hij het kan uitzoeken wordt hij bij een straatoverval vermoord. Zijn geest kan het aardse echter nog niet verlaten en hij gaat op zoek naar de waarheid achter zijn dood. Hij ontdekt dat zijn beste vriend Carl (Andreas Bongard) verantwoordelijk was voor de bankfraude en de straatrover Willy Lopez (Mischa Kiek) ingeschakeld heeft. Carl is op zoek naar Sam’s wachtwoord om de frauduleuze rekeningen te kunnen leeghalen. Molly loopt daarbij groot gevaar en om haar te waarschuwen heeft Sam hulp gevonden bij het twijfelachtige medium Oda Mae Brown (Marion Campbell).
De film maakte een oude (cover)hit van The Righteous Brothers, ‘Unchained Melody’, wereldberoemd. Uiteraard komt dat nummer in een aantal fragmenten terug in de musical, aangevuld met een score van de hand van Eurythmics-helft Dave Stewart en Glen Ballard. Het is een combinatie van up-tempo nummers en ballads, die fantastisch worden gezongen door vooral Willemijn en Alexander, maar die op zich weinig beklijvende nummers bevat. Waar de film vaak broeierig was (denk aan de beroemde pottenbak-scène) heeft de musical dat ingeruild voor een meer psychedelische sfeer. Er wordt veelvuldig gebruik gemaakt van illusionistische special effects, bijvoorbeeld als Sam wordt vermoord en zijn geest het lichaam verlaat, of als Sam voor het eerst dwars door een gesloten deur loopt. Het decor is (in tegenstelling tot eerdere producties) eenvoudiger gehouden, waarbij een betonnen balken-constructie middels projecties worden omgevormd tot verschillende sets. Vooral de scène in de subway is qua staging en choreo een hoogstandje, zeker gezien de toch zeer beperkte ruimte op het toneel van het Theater des Westens.
Waar de muziek in Ghost das Musical niet bepaald indrukwekkend is, is de cast dat zeker wel. Willemijn verovert als Molly niet alleen Sam’s hart, maar ook dat van het publiek en ze laat nogmaals zien dat er niemand anders is die met ogenschijnlijk gemak de meest complexe nummers kan zingen. Als ze het openingsnummer ‘Jetzt un Hier’ zingt irriteert het zelfs een beetje als Sam en Carl en doorheen blijven praten. Alexander heeft een lastige rol, omdat hij als geest vaak moet acteren dat niemand hem ziet en hij de machteloze toeschouwer is. Hij doet dat uiterst geloofwaardig en zijn zang is uitstekend. Daarnaast heeft hij een enorm charmante uitstraling en een charisma dat reikt tot de achterste rij. Andreas Bongard geeft Carl een goede ontwikkeling, van beste vriend van Sam, tot de gewetenloze misdadiger die hij blijkt te zijn. Zowel in zijn spel als zijn zang is hij, wat ons betreft, een ontdekking! Mischa Kiek mag zich helemaal uitleven als de doorslechte Willy Lopez. Marion Campbell heeft de lachers op haar hand, waarbij moet worden gezegd dat veel van de komische elementen een vrijwel identieke vertaling zijn van wat Whoopi Goldberg al in de film heeft neergezet. Het shownummer ‘Nur weg von hier’ dat Oda Mae brengt is echter nogal misplaatst en overbodig.
Ghost das Musical is nu eindelijk binnen het bereik van het Nederlandse publiek. Officieel is de Nederlandse versie alleen maar uitgesteld, al kan getwijfeld worden of dit project ooit nog uit de koelkast komt. Iedereen die deze musical wil zien met een fantastische Nederlandse hoofdrolspeelster dient daarom af te reizen naar Berlijn, waar Ghost in ieder geval de komende tien maanden te zien is.
Frank
