We Will Rock You, met muziek van Queen en een origineel script van comedy-writer Ben Elton (o.a. The Young Ones, Blackadder en Mr. Bean) is nooit een favoriet van recensenten geweest, niet vanwege de muziek, maar vanwege het flinterdunne verhaal. Het publiek maalde niet om de recensies en de originele uitvoering op West End speelde twaalf jaar in het Dominion Theatre, een record. De musical is een eerbetoon aan de rock ’n roll in het algemeen en de muziek van Queen in het bijzonder. In de Nederlandse bewerking (wees gerust, de songs zijn nog steeds Engelstalig) die gisteren in première is gegaan is dat eerbetoon behouden. Helaas is het van oorsprong al matige script nu helemaal onderuit gehaald.
De kracht van We Will Rock You is zonder twijfel de muziek van Queen, uitgevoerd door een sterke cast en begeleid door een stevige band. Daar slaagt deze productie zeker in. Brecht van Arnhem (Galileo) en Lucas Hamming (Brit) brengen precies het juiste pop-gevoel over dat nodig is en powerhouses Magtel de Laat (Scaramouche) en Nyassa Alberta (Killer Queen) kunnen gas geven alsof ze in een vol Wembley stadion staan. De band onder leiding van de altijd uitstekende Marco Braam geeft een stevige rock ’n roll sound. Daarnaast is er een sterk ensemble (waarin de goede performances van bijvoorbeeld Jules Avery, Loek Meijer, Nassim Soussani en Nori de Winter opvallen), dat de goede choreografieën van Kim Duddy strak en doeltreffend uitvoert.
Helaas zijn daarmee de hoogtepunten wel benoemd.
Het script, dat -hoewel dun- voorheen wel eens aanleiding gaf tot een luchtig moment, is nu volgepropt met referenties naar Donald Trump. En volgepropt is dan nog een understatement. Werkelijk elk moment van ophef, elk decreet, van het afgelopen jaar wordt aangehaald, alsof er een download is gedaan van cnn.com/politics en dat geplakt is over elke dialoog. Als daarmee tenminste bereikt kon worden dat er een scherpe opinie-satire ontstond, dan is de overweging nog wel te begrijpen. Maar dat gebeurt niet. Het is niet grappig, misplaatst (met referentie aan de Straat van Hormuz een grap maken over een oorlog die nog volop bezig is? Really?) en dramaturgisch niet relevant. Waarom zou je het over importtarieven hebben, als de Killer Queen over de gehele planeet heerst? Tarieven op import van waar? Mars? Bovendien, iedereen die elke Trump-referentie herkent, wil daar tijdens een avondje uit juist aan ontsnappen. Als je de referentie niet herkent, dan vraag je je af waar het in hemelsnaam over gaat.
Als het dan even niet over Trump gaat, wordt het niet veel beter. Zouden ze in de toekomst echt niet weten dat USB een afkorting is en niet als woord wordt uitgesproken? Als er op de tank van een motor gewoon het logo Harley-Davidson staat, waarom zou je daar dan “Helly Deffison” van maken? Het taalgebruik van de Bohemians is kennelijk ook “helemaal naar nu” gehaald. Een voorbeeld: Scaramouche’s koosnaampje voor Galileo is “Gassie”. Hoe zeg je dat je millennial bent, zonder te zeggen dat je millennial bent? En wil je de jeugd oproepen om van hun telefoons af te komen, gebruik dan niet “swipen”, maar heb het over doomscrollen. De voorbeelden van missers zijn legio. Waarom is dit script niet al tijdens de eerste lezing, volledig voorzien van rode doorhalingen, in de prullenbak beland?
Met een reizende productie zijn er meer beperkingen aan het decor dan bij een voorstelling op een vaste locatie. Dit decor is echter wel erg minimalistisch. Een aantal containers is voorzien van ledschermen waarop weinig fantasierijke beelden worden geprojecteerd. Daardoor blijft een groot speelvlak over, waardoor spelers (zeker in duetten zonder ensemble) soms in het niets lijken te staan. De band zit in een stellage achter op het toneel. Prima plek, ware het niet dat zij 90 procent van de tijd achter een halfdoorzichtig scherm zitten en zelfs bij gitaarsolo’s alleen als silhouet te zien zijn. De achterliggende gedachte is wel te begrijpen, maar het doet geen recht aan deze uitstekende muzikanten, noch aan het eerbetoon aan de muziek.
We Will Rock You heeft altijd een eigen schare fans weten aan te trekken. Dat zal nu ook wel gebeuren. Je kunt namelijk echt wel genieten van de goede band, de sterke zangers en het ensemble. Muziek van Queen is ook tijdloos. Maar deze bewerking van We Will Rock You is allesbehalve tijdloos. Die moeten we maar snel vergeten.
Frank
We Will Rock You speelt tot en met 8 november 2026 in Nederlandse theaters. Meer informatie en kaarten: wewillrockyou.nl
