Met We Hebben het Gezellig laat theatercollectief De Meute zien hoe dicht luchtig amusement en pijnlijke realiteit bij elkaar kunnen liggen. Wat begint als een open repetitie met publiek, ontvouwt zich langzaam als een voorstelling waarin niet alleen een maakproces centraal staat, maar vooral de onderlinge verhoudingen tussen vier vrouwen die elkaar goed denken te kennen. De musicalkomedie laat subtiel zien hoe achter het spontane, losse en soms bijna geïmproviseerde karakter een wereld van irritaties, oud zeer en botsende loyaliteiten zit.
Vier vriendinnen werken aan een productie van hun amateurgroep, maar als de regisseur plotseling wegvalt, moeten ze het samen zien op te lossen. Melissa was al het manusje-van-alles in de theatergroep en werpt zich nu op als waarnemend regisseur en trekt daarbij alle registers open. Lisa is er van overtuigd dat haar eigen talent dat van de groep overstijgt en wil haar rol stukje bij beetje groter maken.
Tijdens een open repetitie (met publiek dus) zien we spel en werkelijkheid steeds verder in elkaar schuiven. De grens tussen optreden en realiteit vervaagt daarbij steeds meer. Wat eerst nog aanvoelt als een speelse theatrale vondst, krijgt gaandeweg iets ongemakkelijks. Niet omdat de voorstelling zwaar wordt, maar omdat zij herkenbaar blootlegt hoe snel “gezelligheid” een dekmantel kan zijn.
Het werkt vooral door het sterke samenspel van de vier performers. De kracht van deze voorstelling zit niet in groot effect of opzichtig sentiment, maar in timing, reacties en de onderhuidse spanningen tussen de spelers. Een blik, een kleine stilte of een net te felle opmerking laat een scène kantelen. De humor ontstaat uit herkenning, maar is niet vrijblijvend. Juist wanneer het lachen nog in de zaal hangt, voel je dat er onder de oppervlakte meer broeit. De herkenning van repetitie- en theatercodes is groot bij het premièrepubliek, met veel vakgenoten. De vraag is echter of dit voor elk publiek even direct zal landen. De balans tussen dialoog en zang lijkt wat teveel naar het eerste door te slaan. Dat is jammer, want muzikaal staat er een hecht geheel. De sterke samenzang (maar ook in de solo’s) laat zien dat deze cast zeer getalenteerd is.
Tijdens de première kwam daar nog een bijzonder element bij. Meute-lid Aniek Venhoeven werd door omstandigheden vervangen door Danique Bol. Dat is geen detail, want zo’n wissel kan een collectieve voorstelling kwetsbaar maken. Danique voegde zich echter opvallend vanzelfsprekend in het geheel. Daarmee bewees deze avond niet alleen de veerkracht van de cast, maar mogelijk ook van het concept zelf: We Hebben het Gezellig lijkt sterk genoeg om niet volledig te leunen op één vaste bezetting.
Niet alles is al even scherp uitgewerkt. Sommige scènes mogen compacter, en af en toe zou een conflict nog iets harder mogen schuren. De Meute heeft echter een voorstelling gemaakt die juist interessant wordt zodra de façade begint af te brokkelen. En precies dan wordt We Hebben het Gezellig meer dan een aardige musicalkomedie: dan wordt fictie ineens pijnlijk echt.
Frank
We Hebben Het Gezellig speelt nog tot 10 mei 2026 in Nederlandse theaters. Meer info en kaarten: www.bostheaterproducties.nl
