Gisteravond ging de musical ‘Urinetown’ in première en Musicaljournaal was aanwezig. De titel van deze musical alleen al geeft aan dat dit geen standaardmusical betreft.
To pee or not to pee… that’s the question!
Al bij aankomst op de (kleine) rode loper werd deze vraag gesteld. Net als de vraag of men nog iets te zeiken had. Nu ben ik letterlijk wel een zeikerd, maar figuurlijk valt dat reuze mee. Aangezien het nog steeds niet onze hobby is om over die rode loper heen te lopen, liepen we dus maar stevig door richting ingang Oude Luxor Theater.
De foyer was druk gevuld met aanwezige bekende (musical)gezichten. Uiteraard waren ook de bekende papparazzi aanwezig, die zich ditmaal voornamelijk bij de toiletten ophielden en de dames in de lange wachtrij voor het damestoilet de vraag stelden ‘Moet u erg nodig?’ terwijl de heren neuriënd direct naar binnen liepen en aan de slag konden. Een standaard probleem in veel theaters… er zijn gewoon structureel te weinig damestoiletten. De oplossing lijkt binnen handbereik… sta vrouwen in geval van grote toestroom bij hun eigen sanitaire voorziening, formeel toe van het herentoilet gebruik te maken. Juist! Ook Sipke Jan had medelijden met ons dames en bood ons aan gebruik te maken van deze oplossing. En eerlijk is eerlijk, normaal gesproken zou ik dit ook doen, maar dit leek me gisteravond, met de papparazzi in ons kielzog, toch niet de beste oplossing. Daarbij hebben sommige mannen toch wel bezwaren tegen deze vorm van gemengd plassen. Dus netjes afgewacht op mijn beurt.
Na ons toiletbezoek was het vrij snel tijd om onze plaatsen op te zoeken. In de ietwat krappe, maar sfeervolle zaal van het theater verzamelt pers en publiek zich voor de musical. Na de vele verhalen en positieve kritieken ben ik toch wel erg nieuwsgierig geworden naar deze absurde musical die mijn collega, vriendin en partner in crime al een keer heeft gezien in het M-Lab, maar voor mij de eerste keer zou gaan worden.
‘Urinetown’ vertelt het absurde verhaal van de held Bobbie Goud, die in opstand komt tegen een corrupte regering. Privé-toiletten zijn verboden en de toegangsprijs voor openbare wc’s is torenhoog. Beetje bij beetje weet Bobbie de angstige bevolking voor zich te winnen, inclusief de dochter van de onderdrukker.Dit originele verhaal zit boordevol satirische humor en knipogen naar musicals als: ‘Billy Elliot’, ‘Les Misérables’ , ‘ Dirty Dancing’ , ‘ Tarzan’ , ‘Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat’, ‘Mary Poppins’ en ‘West Side Story’ en pakt iedereen vrijwel onmiddellijk in. Wel moet ik toegeven dat als je geen echte musical-ganger bent, je de grapjes wellicht niet gaat opnemen. Gelukkig heb ik meer dan de helft van de bovengenoemde musicals bewonderd en heb ik me heerlijk geamuseerd.Ster van deze productie is voor mij toch wel onbetwist Suzan Seegers die de rol van Kleine Eefje vertolkt, het meisje dat geld bij elkaar sprokkelt voor haar toiletbezoekjes. Haar kinderlijke spel en stemmetjes maakt dat je in haar gaat geloven en zelfs zo nu en dan een beetje medelijden met haar krijgt. Naast Suzan is Renée van Wegberg voor mij toch ook wel favoriet. Ik ken Renée met name als de Vertelster in ‘Joseph’ en dat is toch een compleet andere rol als die van Lot Kleinhart die zij nu moet vertolken. Waar zij in ‘Joseph’ een behoorlijk intelligente dame moest neerzetten is ze met deze rol compleet het tegenovergestelde.De rol van agent Knuppel word gespeeld door René van Kooten. Hij is min of meer de verteller van deze ‘mjooeeesical’. Ook René heb ik meerdere verschillende rollen mogen zien spelen en heeft mij al eens eerder bewezen dat hij over een heel komisch acteertalent blijkt te beschikken, zo ook in deze rol. Jamai (Bobbie Goud) zorgt er voor dat de zaal vervolgens compleet uit zijn dak gaat met het nummer ‘Sta op en Loop’. Hiermee bewijst hij eens te meer dat hij een prachtige stem heeft en het stempel musicalartiest meer dan waard is.
De eerste acte verloopt soepel en vlotjes en in een mum van tijd is het pauze. Na een sanitaire stop (wederom, wachtend in de rij) is het alweer vrij snel tijd voor acte 2.
Ook acte 2 verloopt gladjes met veel hilarische momenten die vervolgens zorgen voor lachsalvo’s vanuit het publiek. Maar ondanks dat er bijna continu de draak word gestoken met het materiaal moet ik toegeven zo nu en dan ook ontroerd was. Na de staande ovatie van het dolenthousiaste premièrepubliek was het tijd om alles even te laten bezinken, een hapje en een drankje te nuttigen, na te praten en te wachten tot de geweldige cast zich tussen het premièrepubliek zou voegen om de terechte felicitaties in ontvangst te nemen.
Tessa
Officiële persfoto’s(klik voor hi-res)
[yframe url=’http://www.youtube.com/watch?v=7nCW7Aipbo0&feature=player_embedded’]