Puntige dialogen, humor, scherpe wendingen en vlagen van cynisme. Kenmerken van de schrijfstijl van tekstschrijver/journalist Henk Rijks die in 2010 debuteerde met zijn uitstekende boek ‘De Kostwinner’. Voor het eerst waagde hij zich, op verzoek van Sieta Keizer (artistiek leider M-Lab en regisseur), aan het schrijven van een muziektheaterstuk. Naar eigen zeggen een sprong in het diepe. Rijks tekende samen met Jamai Loman, zanger/acteur én ervaringsdeskundige, het verhaal op van een willekeurige winnaar van een talentenjacht. Jamai speelt dan ook zelf de hoofdrol in De Winnaar, oftewel Emile Louwers.
Emile Louwers, puber en nog nat achter de oren, is de kersverse winnaar van een talentenjacht en begeeft zich samen met zijn zorgzame moeder Nettie (gespeeld door Christine van Stralen) naar het kantoor van zijn manager (Thomas de Bres). Al snel komt hij in de hectische mediawereld terecht die hem in een rechte lijn naar de top wil brengen om maar zo veel mogelijk geld te verdienen. Zelf wil hij vooral mooie liedjes zingen en het publiek entertainen. Als eerste wordt Emile tot verkoopbaar product gebombardeerd, The Real Emile, en wordt hij geacht zijn bekendheid zelf mede te vergroten door intensief gebruik van diverse social media. Vervolgens zorgt zijn manager voor een druk tourschema, waarin Emile aanvankelijk enthousiast, maar uiteindelijk met steeds meer tegenzin het nummer ‘Let Me Entertain You’ brengt aan zijn uitzinnige publiek. Samen met zijn chauffeur (dubbelrol van Christine van Stralen) reist hij het hele land door, krijgt te maken met fans, paparazzi en promotiewerkzaamheden, maar heeft hij nauwelijks nog tijd om af en toe bij te komen. Zijn nog prille relatie loopt hierdoor dan ook op de klippen. Uiteindelijk rest hem nog maar een uitweg om zichzelf niet helemaal te verliezen.
De schrijfstijl van Rijks is vlot en dynamisch en dat komt met name volledig tot zijn recht in het formidabele spel van Thomas de Bres als drukbezette wolf in schaapskleren, de snelle manager. Diens intenties lijken oprecht, maar zijn (uiteraard) vooral op zijn eigen gewin gericht. Christine van Stralen speelt de zachtaardige, zorgzame en wat naïeve moeder bij wie Emile een veilige thuishaven vindt. Daarnaast vertolkt zij de rol van chauffeur die met Emile dag in, dag uit op pad gaat en daardoor vele uren met hem doorbrengt. Zij heeft duidelijk het beste met hem voor. Heel krachtig is het beeld in de (denkbeeldige) enorme Hummer, waarin Emile een paar meter achter haar zit, wat tekenend is voor zijn feitelijke eenzaamheid in deze malle hectische molen. Jamai Loman wordt als Emile Louwers meegesleurd in de hysterie rondom zijn lancering, aanvankelijk nog niet goed in staat zijn eigen weg te bepalen en overdonderd door wat hem overkomt. Tussen de scènes door zingt hij ongeveer tien meer of minder bekende nummers, zoals (wat in feite het themanummer is) ‘My Declaration’ van Tom Baxter. Maar ook bij voorbeeld ‘Nessun Dorma’ (Puccini), ‘Man in The Mirror’ (Michael Jackson) en het humoristische en vertederende duet met zijn moeder ‘Ik Hou van Mij’ (Harrie Jekkers). Veel variatie dus, prachtig uitgevoerd door Jamai en uitstekend muzikaal ondersteund door Frans Heemskerk.
In tegenstelling tot de aansprekende schrijfstijl van Rijks moet opgemerkt worden dat de verhaallijn van De Winnaar enigszins karig is. Het zijn met name de dialogen die tot de verbeelding spreken. Ook de meerdere herhalingen van ‘Let Me Entertain You’ zijn wat te veel van het goede. Na twee keer begrijpt het publiek wel dat het voor iemand ‘die graag liedjes wil zingen’ niet erg inspirerend moet zijn om steeds met hetzelfde nummer voor het voetlicht te treden. De slotscène roept de vraag op hoe het Emile verder verging. Gezien de gunfactor die hij uitstraalt, vraag je je af of het hem lukt zijn idealen waar te maken. Rijks gaf echter na afloop aan zelf ‘niet zo te houden van happy endings’.
Bijzonder aan De Winnaar is dat het publiek wordt gestimuleerd tijdens de voorstelling via Twitter en Facebook een bijdrage te leveren, door te reageren op de account van The Real Emile. Het publiek bepaalt hierdoor (voor een klein deel) welke invulling de voorstelling krijgt, zoals de keuze van het nummer dat Emile zingt. Een ander leuk detail is dat gedurende de speelperiode in de foyer van M-Lab het beeld van Jamai uit wassenbeeldenmuseum Madame Tussauds is te bewonderen.
De Winnaar is nog te zien tot en met zondag 8 januari 2012. De voorstelling duurt ongeveer anderhalf uur, zonder pauze. Voor meer informatie en reserveringen: www.m-lab.nl
Stefanie