Ruim één miljoen mensen waren gisteren getuige van de verrassende afloop van de derde liveshow van Op Zoek Naar Maria. De acht overgebleven kandidaten gaven zich helemaal en presenteerden een nieuwe kant van zichzelf aan de jury en vooral het (stemmend) publiek. Omdat het stuk voor stuk professionele actrices zijn, waarvan er toch uiteindelijk maar één kan winnen, moeten er dus elke week een hele goede kandidaat uitgeschakeld worden. Zo ook gisteren. Dat is pijnlijk voor de kandidaat en frustrerend voor de achterban, maar inherent aan de opzet.
De opening, met Dreamgirls‘ ‘One night only’ was spetterend, de beste opening tot dusverre. Doordat alle kandidaten professionals zijn en leading lady kwaliteiten hebben, kan een nummer als dit op veel hoger niveau gespeeld worden dan wanneer er een mix van professionals en talentvolle amateurs aantreedt.
Natascha maakte een feestje met ‘Don’t rain on my parade’ uit Funny Girl en liet dat door niemand bederven. Ze is vocaal ijzersterk en heeft een uitstekende uitstraling. Het afdalen van de showtrap zat er nog niet helemaal in, maar liever bij elke trede naar beneden kijken dan eraf donderen. Ze heeft de potentie om zowel met dans als zang te excelleren.
Valerie mocht met ‘Roar’ (Katy Perry) een toepasselijk nummer zingen. Ook zij is een vrouw die haar plaats in de spotlight mag opeisen, want dat is de plaats die ze verdient. Haar opening in het eerste couplet was nog wat onzeker, maar vanaf het refrein barstte ze los en bracht ze het nummer alsof ze halftime show van de Superbowl verzorgde. Rennend de showtrap op riep ze “Hey, I’m not done” en daar had ze helemaal gelijk in. Valerie heeft nog meer in huis en het is te hopen dat we dat allemaal mogen zien in deze zoektocht.
Jolijn gooide zich helemaal in ‘Kom terug en dans met mij’ (My Fair Lady) en was daar direct na afloop zelf opgelucht/tevreden over. Was dat omdat ze na vorige week extra druk voelde, of omdat ze geworsteld had met het zich eigen maken van het nummer? Het harde commentaar van de jury leek haar in ieder geval te verrassen. Het kan echter ook haar redding betekend hebben, want als het publiek zich niet herkent in dat commentaar, levert het je extra stemmen op. Het verschil tussen afvallen of doorgaan kan in triviale details zitten. Vocaal mist ze de soepelheid die andere kandidaten wel hebben, al mist ze geen noot. Ze zal de leerpunten uit het jurycommentaar moeten meenemen, maar het verder de komende week achter zich laten.
Sanne mocht met ‘Somewhere over the rainbow’ (The Wizard of Oz) dromen over betere tijden. Het is een nummer dat haar geholpen zou kunnen hebben na haar ernstige verkeersongeluk, bijna twee jaar geleden. Er ligt een mooie toekomst voor je klaar, ook al lijkt dat nu niet zo. Ze bracht die boodschap geloofwaardig en indringend, maar het nummer zelf is wellicht voor veel mensen niet de aanleiding geweest om op haar te stemmen. Toch gloort die mooie toekomst voor haar, al is het niet in The Sound of Music.
Hoewel (of wellicht juist daardoor) ‘Let’s hear it for the boy’ (Footloose) een niemendalletje is, was het toch een uitdaging voor Anouk, omdat het uit haar comfortzone is. Met haar onbevangenheid maakte ze het geloofwaardig, maar vocaal kon ze alleen indruk maken met de eindnoot. Het leek een sollicitatie om ook haar klassieke stem te mogen gebruiken in een volgend nummer. Doordat ze in liveshow twee al in de sing-off was beland, leek dat lot haar nu weer beschoren. Ze kreeg echter genoeg stemmen van het publiek om dat te voorkomen.
Tessa zong ‘Huil niet om mij, Argentina’ (Evita) foutloos, helder en indringend. Pia had echter gelijk toen ze zei dat dit méér dan een nummer was, maar een scène. Evita wist het publiek te bespelen en te raken. Was het dat Tessa dit verzuimde, of omdat haar achterban ervan overtuigd was dat ze toch wel safe was, dat ze onvoldoende stemmen kreeg? Feit blijft dat er zelden een zó foutloos gezongen nummer toch in de sing-off terecht kwam.
Renée had niet meer dan haar stem, inlevingsvermogen, een piano en een goed nummer nodig om met ‘Geef mij nu je angst’ (Hij gelooft in mij) te laten zien hoe fantastisch ze is. De kleine nuance-verschuivingen in het nummer wist ze met een enkele blik of stembuiging uit te beelden. Was dit een kandidaatstelling voor de hoofdrol in The Sound of Music, of toch voor de rol van Rachel in Hij gelooft in mij? Beiden zouden ons niet verbazen.
Nandi sloot de solo’s af met ‘It’s oh so quiet’ (meest bekend van Björk, maar 1951 al uitgebracht als b-side door Betty Hutton), een lied over de rollercoaster die het (liefdes)leven kan zijn. Ze liet letterlijk de stoppen doorslaan met een verpletterend optreden, waarbij ze haar volledige stembeheersing gebruikte om alle extremen van het nummer te spelen. Als er al kritiek kan zijn, dan is het dat dit optreden het geweldig doet in het theater, maar op televisie wellicht teveel uitvergroot was. Een gevaarlijke valkuil, want hoewel het doel is om een hoofdrolspeler voor een theaterproductie te vinden, het stemmend publiek bepaalt dit aan de hand van de televisieregistratie.
De opening van de resultshow, met ‘Shake it off’ (Taylor Swift) haalde niet het niveau van ‘One night only’; wellicht is het beter om voor de groepsnummers meer uit het musicalgenre te putten, omdat die zich beter lenen voor een gezamenlijk optreden.
De uitslag. Per definitie is dat een omstreden onderdeel in een show als dit. Het opwarmertje hiervoor kwam al in die andere talentenshow die momenteel speelt, The Voice of Holland, waar een overduidelijk minder presterende kandidaat door het publiek werd verkozen boven andere talenten. Het had een waarschuwing kunnen zijn dat resultaten uit het verleden geen garantie geven voor de toekomst. Is het de sympathy vote die Anouk, na haar sing-off vorige week, extra stemmen heeft opgeleverd? Of die Jolijn wilden troosten na de harde woorden van de jury? Of ging het stemmend publiek er vanuit dat iemand als Tessa toch wel genoeg stemmen zou krijgen om de sing-off te ontlopen? Het zal allemaal wel een rol gespeeld hebben. Wat niet vergeten mag worden is dat het publiek stemt om iemand in de wedstrijd te houden, niet om deze er uit te stemmen. In die zin heeft het publiek per definitie gelijk, want het geeft aan wie ze terug willen zien. Dat Sanne en Tessa in de sing-off terecht kwamen was op zich een verrassing (hoewel wij Sanne vorige week al in de gevarenzone voor deze week plaatsten), maar met acht kandidaten heb je 25% kans dat je dit overkomt. Deze acht dames vertegenwoordigen de top van de Nederlandse musicalwereld voor deze rol, en dan is het hard dat er van twee gezegd wordt dat ze niet tot de top zes behoren. Toch is dat geen schande, in dit deelnemersveld. De concurrentie in deze editie van Op Zoek Naar is groter dan ooit.
Sanne en Tessa zongen ‘Zonder jou’ foutloos. Niets op aan te merken, behalve dat het voor één van beiden hiermee zou eindigen. De keuze die Pia moest maken is gebaseerd op kleine details en voorgaande optredens. Haar keuze om Tessa te redden is te verdedigen, net zoals het te verdedigen is dat alle acht kandidaten terecht streden om de rol van Maria.
De makers van Op Zoek Naar Maria leken zich voor liveshow drie meer aangetrokken te hebben van reacties van het publiek en de media. In de nummerkeuze lag er meer nadruk op musical en de jury blies niet alleen de loftrompet over de kandidaten, maar liet zich ook kritischer uit. De kwaliteit van de kandidaten is echter dermate hoog dat de kritiek meer gezien mag worden als een regieaanwijzing. Het verdere verloop van de zoektocht zal bepaald blijven worden door kleine details, een nummer dat wel of niet past bij een kandidaat, de mate waarin een kandidaat de camera weet te bespelen, etc. Toch wagen we ons ook na afloop van liveshow drie aan een voorspelling:
Favorieten: Nandi & Renée
Gevarenzone: Anouk & Jolijn
Frank
De optredens van liveshow drie vind je hier terug.
Foto: Elvin Boer