De feestelijke musical Opvliegers 4: Trossen Los! ging maandagavond 3 december in première in DeLaMar Theater Amsterdam. Waar de gasten voornamelijk 45-plussers waren, was de sfeer ontspannen. Een gezellig avondje uit met vriendinnen of het moment voor een moeder-dochteruitje. Opvliegers 4 is hier een zeer geschikte musical voor. Benieuwd naar wat ons te wachten stond, namen we plaats in de fluweelzachte stoelen van het theater. ‘The love boat’ als achtergrondmuziek riep meteen allerlei herinneringen op bij het publiek. Het geroezemoes dat daardoor ontstond werd luid overstemd door de scheepstoeter die door de zaal schalde. Het cruiseschip is klaar om van wal te gaan. Gooi de trossen maar los!
Op het achterdek van het cruiseschip liggen Joke (Anouk van Nes), Shirley (Joanne Telesford) en Moniek (Sandra Mattie) rustig op hun strandbedje te genieten van de zon. Als een van de dames zich afvraagt waar hun vriendin Lydia (vorige seizoenen gespeeld door Antje Monteiro) is, komt haar zus Loes (Rian Gerritsen) met een hoop bombarie het dek opgelopen. De vervanging van Antje Monteiro door Rian Gerritsen is subtiel in het begin van de musical verwerkt. Zo blijkt Lydia voor een goedkope schnabbel op een Grieks eiland te zitten en zuchten de andere dames ‘mamma mia’ als ze horen dat ze hun vakantie met Loes opgescheept zitten. De toon is gezet.
Bij Opvliegers 4: Trossen Los! gaan de vriendinnen dus op reis, maar ze hebben alleen allemaal moeite om hun problemen aan wal te laten. De verschillende problemen waar ze mee zitten worden door de musical heen langzaamaan duidelijk. Joke, die je aan het einde van de musical ziet als de vrouw met de haargroei op haar bovenlip, denkt dat haar man vreemdgaat, maar heeft geen idee hoe ze hier mee om moet gaan. Shirley, de oudste maar wel de vlotste van het stel, begeeft zich na jaren getrouwd te zijn geweest, nu weer op de dating markt. Moniek met haar droge opmerkingen, wil na jaren van kinderboeken een boek schrijven voor volwassenen, maar vindt maar niet het juiste onderwerp. En dan Loes. Tja, die denkt dat ze jezus aan de haak heeft geslagen. Naast deze problemen hebben alle dames nog altijd last van de fysieke en psychische ongemakken die de overgang met zich meebrengt. Het is een musical met een lach en een traan. Typisch voor de overgang; daar schommel je ook zo tussen je emoties.
Humor en lef, dat hebben de makers van Opvliegers 4, Allard Blom (script) en Martin Michel (regie) zeker. Het verhaal staat als een huis en de nummers, geschreven door Jeroen Sleyfer, sluiten goed aan bij de problemen waar de vier dames allemaal tegenaan lopen. Maar vlak de vier hoofdrolspeelsters ook niet uit. Mijn matrozenpetje af voor deze vier dames, die de gehele cast van de musical bezetten. Dubbelrollen die er gespeeld worden, danspasjes die uit de kast worden gehaald en ieder zingt een goed ingeleefde solo. Ze zijn van alle markten thuis. Het spel van de dames is zo goed dat het lijkt alsof ze echt in de overgang zitten. Het is geloofwaardig en herkenbaar tegelijk.
Leeftijd maakt niet uit bij Opvliegers 4. Als je de magische grens nog niet bent gepasseerd, dan lach je net zo hard om alle clichés die in de musical voorbijkomen. Zo is Shirley bezig met datingapps. En hoe kan het ook anders; Loes deelt haar ervaringen en vertelt over de jonge mannen die ze daarmee weet te krijgen. Op een oude fiets moeten ze het leren, is dan ook haar motto. De musical is modern en afgestemd op de trends van deze tijd. Zo komt de Swich Swich-dansmove zelfs nog voorbij. Een zeer goede uitvoering hiervan door Moniek (Sandra Mattie). Genoeg te zien en te lachen voor de jeugd. Maar ook een musical om je moeder beter te begrijpen.
Tegen het einde van de musical als alle problemen zijn opgelost, dreigt het toch allemaal in het water te vallen. Letterlijk dan. Want als Loes van boord valt, proberen de drie vriendinnen haar te helpen. Uiteindelijk besluiten ze allemaal overboord te springen en wordt daarmee de indruk gewekt dat het afgelopen is. Maar niets is wat het lijkt, want een minuut later komen de vier dames met een reddingsboei om, het onderwaterdecor ingezwommen. Het geeft een hilarisch tafereel, maar het moraal van het verhaal is duidelijk. Je bent nooit te oud om van het leven te genieten, ook al krijg je haar op je bovenlip, zweet je je soms het apezuur of begint het allemaal een beetje te hangen. Raap het zooitje bij elkaar en kom naar deze humoristische musical vol herkenbare (hormonale) schommelingen.
Lisa
Foto’s: Mike Luiken