Na een paar weken afwezigheid bij Petticoat, omdat het Hoge Noorden wel erg ver weg was, was ik zondagavond 3 april wel weer een keer aanwezig. Gelukkig was leading lady Chantal Janzen ook weer van de partij, wat prettig was na een aantal keren een zeer goede Brigitte te hebben gezien. Wel waren er een aantal anderen afwezig, zoals Marjolein Touw, die weer prima werd vervangen door Anne-Marie Jung. Altijd leuk, want dan hebben we Rosalie de Jong als Wilma en dat maakt dat stukje voor mij een stuk leuker. Normaal gesproken vind ik Tante Sjaan echt een tenenkrommend gedeelte, maar als Rosalie het doet, is het gewoon beter te hebben.
Grote afwezige was voor mij echter Mike Weerts. Erg benieuwd was ik dan ook naar de prestatie van Robbert van den Bergh in de rol van Willem van Rooden. Verder werd Maxim deze avond gespeeld door Roman van der Werff, wat hij héél erg grappig deed, zoals je van Roman ook zeker mag verwachten. Opvallend was Roman’s baardje, waarschijnlijk zijn nieuwe Zorro look.
De focus ligt nu alleen even op Robbert als Willem. Hij heeft de rol nog maar paar een paar keer gespeeld en toch valt als eerste op, dat hij totaal geen zenuwen lijkt te hebben. Hij speelt meteen zelfverzekerd en uiteraard is zijn stem veel beter dan van Mike Weerts. Mike is toch meer acteur. Hoewel hij goed en geloofwaardig acteert, mis ik bij Robbert de echte gemene broer momenten tegen en met Rogier (Freek Bartels). De zinnen zoals “Man, ga jij even lekker je nagels vijlen” komen daardoor minder goed over en je krijgt niet meteen zo’n hekel aan Willem, zoals je dat met Mike wel hebt. Willem is gewoon een heel naar figuur en pas aan het einde, als Willem thuis vertrekt met een koffer, krijg je enig begrip voor hem. Juist dán is zijn lieve gebaar naar zijn broer zo krachtig, na al de tikken en duwen en nare opmerkingen eerder. Deze opbouw en kracht heb ik dus bij Robbert gemist. Wat niet wegneemt, dat hij ook zeker zijn eigen grappige momenten en gemene momenten creert. Zo gebruikt hij zijn tennisracket als geweer en doet alsof ie zijn moeder afschiet, als hij haar achterna loopt en hij is heel sterk in de scène met Peter Koot (Roon Staal) waar hij Peter vertelt, dat Pattie hem vaak stom vindt en Willem zijn liedje steelt. Hier doet hij zéker niet onder voor Mike, die dit ook altijd briljant speelt.
Evelyn