Mini-recensie: Rosalie de Jong als Oma in “Droomvlucht”

Gisteravond ging Rosalie de Jong voor de tweede keer op als Oma in de musical Droomvlucht in het Efteling Theater. Altijd een goede reden om de koers weer eens richting Kaatsheuvel te zetten, hoewel je daar niet echt een reden voor nodig hebt. Droomvlucht is altijd een feest. Zo ook deze keer.

Uiteraard vraag je je wel vantevoren af, of Rosalie “verkleed” als oma, wel overtuigend kan zijn en het antwoord daarop heeft twee kanten. Ja, natuurlijk is Rosalie overtuigend. Alles wat deze (jonge!) dame doet, doet ze altijd tot in de puntjes perfect. Zo ook in deze rol van Oma. Vanaf het begin neemt ze je mee in het verhaal van de Elfen en Trollen. Haar stem weer kristalhelder en loepzuiver als altijd. Ook in haar mimiek en acteren laat Rosalie weer niets te wensen over. Zij is iemand, die zich bij acteerscènes totaal niet druk maakt over haar uiterlijk, of ze nu een onderkin heeft, rimpels in haar voorhoofd trekt, Rosalie ìs haar personage. Waarschijnlijk juist om deze kwaliteiten hebben de makers het aangedurfd om Rosalie understudy Oma te maken. Helaas zit er wel een maar aan, hoe geweldig haar zang en acteren ook zijn, Rosalie ziet er niet uit als een oma, het is Rosalie in tuttige kleding met een grijze pruik. Er wordt over haar gezegd, dat ze wat ouwelijker overkomt, dan ze in werkelijkheid is en of dat wel of niet zo is, is eigenlijk niet belangrijk. Hier moet ze een “Grijze pluk met rimpelvel” spelen (om even als Trollenkoning Furius te spreken) en eigenlijk gelukkig maar, is dat op geen enkele manier geloofwaardig.

Als we dan even voor lief nemen, dat Rosalie er dus niet uitziet als een oma, dan hebben we verder ook echt niets te klagen. Het samenspel met Lila en de rest van de cast loopt gesmeerd en ze speelt deze rol alsof ze dagelijks niets anders doet. Het is toch geen gemakkelijke opgave om Doris Baaten te vervangen, maar Rosalie doet het gewoon. Hoogtepunt van de avond het lied “Realiteit” waarin Oma een soort van “battle” heeft, vocaal gezien dan, met Furius. Waanzinnige prestatie van Rosalie, wat een stem. Van A tot Z genoten van deze voorstelling.

Rosalie als Oma, betekent ook een andere Titania. Deze avond prima neergezet door Lonneke Hinnen. Het verschil met Rosalie is hier uiteraard niet zo groot en vanaf een afstand, ziet een bezoeker waarschijnlijk niet eens dat het Rosalie niet is. Door de pruiken en kostuums is ook Lonneke een mooie Titania (en uiteraard in begin en einde moeder van Lila) wat uiterlijk betreft, beeldschoon. Haar zang is echter niet zo kristalhelder en zuiver als dat van Rosalie, wat vooral in het nummer “Laat elke ster feller schijnen” duidelijk naar voren komt. Ze heeft minder kracht in haar stem en is daardoor moeilijker te verstaan, maar dat neemt niet weg, dat ook Lonneke een heel leuke Titania is. Ook voor haar was dit pas de tweede of derde keer in deze rol en dat was helemaal nergens aan te merken. Prachtige Titania.

Deze hele show stond bij de première al als een huis en nu enkele maanden later is het er alleen maar beter op geworden. Een heerlijke familieshow, met een fantastische cast, die dus onderling hun rollen prima weten in te vullen. Ondertussen erg benieuwd wat Jamai gaat maken van de rol van Krakeel. Gisteravond weer briljant neergezet door Steve Beirnaert. Dat wordt weer een prima reden voor nóg een bezoekje aan Droomvlucht.

Evelyn

Meer info over Droomvlucht, de musical: www.demusicaldroomvlucht.nl


Gerelateerd aan dit artikel
Recensie
,
Deel dit artikel: