Eerst waren er de superheldenstrips en films. Nu is live in het theater de musical Marvellous, van Bos Theaterproducties, te bewonderen. Afgelopen zaterdag 19 januari ging de voorstelling in première in theater de Meervaart in Amsterdam.
Al voorafgaand aan de voorstelling kwam je helemaal in de superhelden sfeer. Zo was er een stand te vinden waar je merchandise kon kopen van bekende helden en daarnaast liepen er verschillende cosplayers rond, verkleed als o.a. de Hulk of Batman. Naast deze mensen, had ook menig bekende Nederlander zijn of haar superhelden kostuum van de stoffige zolderplank gehaald.
De musical gaat over superheldengroep de Liga, die zes jaar geleden hun capes hebben verruild voor een saaie kantoorbaan. Aangezien ze alle slechteriken hadden verslagen was er niet echt iets te doen voor hen. Justitia werkt tegenwoordig bij Pink Ribbon en Detlev is burgemeester van Boxtel. De ex-Liga leden ontmoeten elkaar bij de barbecue, waarbij Justitia de zoveelste discussie start over dat ze het superhelden bestaan mist. Echter ziet de rest nog steeds niks in een terugkeer en besluit Justitia om de slechterik Kosmonaut, die zij jaren geleden hebben verslagen, tot leven te wekken. Met behulp van haar ‘’nerd’’ buurjongen Giel lukt dit haar en de Liga wordt weer bijeengeroepen. Als dit maar goed komt…?
De rollen van Zip & buurjongen Giel, ofwel de nerd, worden gespeeld door Daniel Cornelissen. Een zeer geloofwaardig acteur, met soepele heupen en een goede zangstem. Al moet worden opgemerkt dat hij er in het begin van de voorstelling behoorlijk naast zat. Misschien uit zenuwen of enthousiasme. Testostero wordt gespeeld door Tarikh Janssen. In het verhaal is deze super sterke superheld eigenlijk eerst een vijfjarige meisje geweest. Het balletpakje op het einde misstaat hem dan ook niet. Tarikh heeft net als Daniel ook een prima zangstem. Keja Klaasje Kwestro speelt de rol van krachteloze held Justitia en dit doet zij geweldig. Iedere zin die ze zegt, beweging die ze maakt of de mimiek in haar gezicht wil je blijven volgen. Met haar solonummers steekt Keja dik boven de rest uit. Wat een krachtige stem heeft zij, erg leuk om naar te luisteren. Detlev is het tijdreizende personage van Rogier in t Hout. Hij is een sterk acteur, met een grote dosis humor en ook qua zang komt hij prima uit de verf. De rollen van genezende Ilana en gedachten lezende Joost worden gespeeld door Anna Keuning en Maurice Vonk. Beiden geloofwaardige spelers met een prima zangstem.
De voorstelling begon al gelijk super energiek met een flashback. Giel houdt zijn spreekbeurt over superhelden. Al zingend “vermoordt” hij een klasgenoot en “neemt” een klasgenote van achter. Hieruit blijkt wel dat de voorstelling niet terughoudend is en lekker mee gaat in de moderne tijd, waarbij er wel gekkere dingen voorbij komen op sociale media. Qua humor is de voorstelling daarom ook echt fantastisch. Alleen is het handig na te denken of je hier wel heen wilt als je niet tegen grappen kunt over erge ziektes of over religie. Zo speelt een acteur op een gegeven moment de rol van God en zegt tegen zijn dochter: “Ik zei nog tegen je broer niet nu Jezus, ik moet nu even naar je zus.” Het taalgebruik in deze musical is daar ook aan aangepast. Zo komen er in de liedjes hedendaagse woorden als o.a. motherfucking voorbij. Daarnaast vliegen termen als epic je ook om de oren, waarbij niet-fans even uit het verhaal zijn omdat ze de termen niet snappen. De muziek (Peter van de Witte) is niet de typische musicalmuziek die fans gewend zijn, maar past wel uitstekend bij dit verhaal. Swingende beats, met spannende elementen. Ondanks dat het decor (Ascon de Nijs) eenvoudig is, doet het wat het moet doen, namelijk het verhaal de ondersteuning bieden. Normaal gesproken gaan alle decorwissels automatisch, maar bij deze productie is ervoor gekozen om de acteurs zelf de decorstukken te laten verplaatsen. Doordat dit op een haast choreografische wijze gebeurd is het zeker niet storend. Daarnaast zijn de special effects in deze voorstelling ruim aanwezig. Van het helende effect van Ilana tot het brandende vuur tijdens een gevecht tot de regen op het podium. Alles komt zeer geloofwaardig over en geeft de voorstelling net die magische superhelden-sprankel die het verhaal nodig heeft. De kostuums (Esmée Thomassen) zien er tip-top uit en zijn tot in de kleinste detail uitgewerkt. Ze doen recht aan de personages en zijn interessant om naar te blijven kijken. Helemaal het robotkostuum van de Kosmonaut met alle geprogrammeerde lichtjes. De lichteffecten (Uri Rapaport en Bart van den Heuvel) binnen deze voorstelling zijn heel passend en geven de voorstelling een extra dimensie. Regisseur Peter de Witte heeft dus goed zijn best gedaan om met het hele team de onderdelen samen te brengen. Helemaal de acteurs, die zich moeten kunnen verplaatsen in de rol van een superheld, al vechtend geholpen door choreograaf Daan Wijnands.
Kortom, je hoeft zeker geen superheld te zijn om te kunnen genieten van deze voorstelling. Een avond uit vol humor, modern taalgebruik, special effects, fantastische kostuums en een geloofwaardige cast. Verwacht echter geen decor als bij een Soldaat van Oranje, want dan zul je van de koude kermis thuis komen. Voor meer informatie en kaartjes ga naar: www.marvellousdemusical.nl
Dominique
Achteraf spraken we met de acteurs Rogier in t Hout (bekend van o.a Klokhuis) en Keja Klaasje Kwestro ( bekend van o.a Gelaarsde Poes).
Hoe ging het?
Rogier in t Hout: “Ja, het ging behoorlijk goed. We hebben de afgelopen weken enorm hard gewerkt en hebben honderdduizend afspraken in deze voorstelling, dat maakt het heel erg ingewikkeld. Wat vanavond vooral ook heel fijn was, dat er reactie uit de zaal kwam. Bij de try-outs zaten de zalen niet zo vol en dan merk je dat. Je maakt een voorstelling namelijk met het publiek samen en dat vind ik zelf altijd heel belangrijk het contact met de zaal.”
Keja Klaasje Kwestro: “Oeh, dat is zo’n moeilijke vraag na een première, want ik kwam net aflopen en kon alleen maar tegen Giel (Daniel) zeggen: ‘Ik weet het niet, weet niet hoe het ging’. Het was zo leuk dat er zo’n jong en gevarieerd publiek in de zaal zat. Die het volgens mij allemaal wel heel erg naar hun zin hebben gehad. Hoop dat er straks allemaal stripheld fanaten naar deze voorstelling komen kijken. Dat zou ik geweldig vinden. Dus ik voel me wel goed eigenlijk en ben vooral benieuwd wat mensen ervan vinden. We zijn echt ondergedoken geweest in de repetities. Elke keer daarna naar boven en samen praten. Dus ik heb nog niks gehoord van buitenstaanders wat ze ervan vonden.”
Nu een echte superheld?
Rogier in t Hout: “Ik kan in de toekomst kijken en in dat opzicht had ik wel gezien dat het goed zou gaan vanavond. Dus in dat opzicht is het geslaagd.”
Keja Klaasje Kwestro: “Nou het is wel grappig, we hebben het er veel over gehad. Ik vind het namelijk als acteur veel leuker om een soort van underdog te spelen. Dat is in theater ook toffer en het is ook niet interessant om alleen een sterk iemand te spelen. Kiki, die ik speel (Justitia haar superhelden ego), die is heel doortastend en daar moest ik wel naar zoeken. Dat ik te horen kreeg “je staat weer gewoon, je moet er gewoon wel staan”. Daarnaast heb ik ook heel erg mijn armen getraind. Vooral met dit pakje waarbij mijn armen zijn te zien, dan wil ik niet van die kippenarmpjes hebben.”
Altijd al een held willen spelen?
Rogier in t Hout: “Ja, ik ben wel een enorme strip- en ook een sciencefiction fan. Dus superhelden zijn dan onlosmakelijk met elkaar verbonden, dus dat zit er wel in ja. Dit is mijn eerste musical en ik denk dat dit wel echt super leuk is om te doen. Het is ook een beetje een rare musical, het is niet alleen een soort standaard ding. Dat maakt het dus extra leuk.”
Keja Klaasje Kwestro: “Ik had er dus nooit over nagedacht om deze twee disciplines te combineren. Een striphelden musical dat is volgens mij best wel uniek. Ik vind het wel werken moet ik zeggen. De muziek zo raar en vet mogelijk maken. Esmee van de kostuums heeft uitzonderlijk werk geleverd. Die heeft alle Marvelboeken goed bekeken en haar eigen fantasie daarop los gelaten. Daan Wijnands ook, van de choreografie. Je mag gewoon heel erg uitpakken, want er is geen limiet, je hebt namelijk superkrachten. Maar daar heerst ook het gevaar dat je dan teveel kan uitpakken en daar moet je als acteur dan mee dealen. Dat er veel vuur is, laserstralen die je verblinden, rook waardoor je niks ziet en regen op het toneel waarvan je kletsnat wordt.”
Zou je je superkracht ook in het echt willen hebben?
Rogier in t Hout: “Nee, want zoals er in de voorstelling ook gebeurt, hij ziet zijn einde en weet wanneer hij dood gaat. Dat is heel tragisch, het moment waarop dat gebeurt is dan extra erg, maar ook wel een verlichting voor hem. Ik leef per dag en zou niet willen weten wanneer ik het einde zou zien. Wat er morgen gebeurt dat zien we dan wel.”
Keja Klaasje Kwestro: “Ja, de moraal van het verhaal is natuurlijk eigenlijk – ik zal de zin niet afmaken want dan verklap ik teveel. Ik heb er wel over nagedacht en ik denk het niet. Als je al weet hoe je toekomst eruit ziet, wat valt er dan nog te leven. Als je de tijd stil kan zetten en alles ongedaan kan maken, wat je net gedaan hebt. Dat lijkt me ook heel vervelend, want dan ga je aan alles twijfelen wat je doet. En als je mensen kan helen, ofwel beter maken dat zou wel prettig zijn. Dat zou ook wel ergens voor zijn dat we dat niet kunnen. Dus ik zou daarom geen superheld willen zijn.”