Weer een maand voorbij. Een maand waarbij we MusicalJournaal verder hebben zien groeien. Niet alleen qua bezoekersaantallen en paginabezoeken, maar zeker ook qua inhoud, met enkele mooie en goed ontvangen recensies en reportages.
De afgelopen maand werd gedomineerd door Petticoat, waar de al maanden opgebouwde spanning culmineerde in een gala-première in het statige Carré. Tijdens de try-outs hadden de liefhebbers (waar de redactie van MusicalJournaal zeker toe behoort) al één of meerdere keren kunnen genieten van deze musical. Vooraf de vrees dat het mogelijk suf of saai zou zijn (hetgeen met een 50-er jaren thema zeker niet uitgesloten kon worden), bleken de meeste reacties zeer enthousiast. Deze musical biedt veel, zowel op muzikaal gebied als in de thema’s die aan bod komen. De andere kant van die medaille is, dat er ook altijd elementen of verhaallijnen inzitten die soms wat minder aanspreken. Dat blijkt echter per individu te verschillen en dat is goed; zo gaat de musical leven en vindt ieder zijn of haar wils in deze productie, hetgeen weer kan resulteren in hogere bezoekersaantallen. Die verwachting lijkt bewaarheid te worden, want volgens Stage Entertainment heeft Petticoat in haar week na de première in Carré een bezetting van 94% gedraaid. Dat is zeker indrukwekkend te noemen en ook de kaartverkoop in de theaters die de komende weken aangedaan worden lijkt stevig te zijn. Een lichtpuntje in donkere tijden.
Want donkere tijden hebben zich ook aangediend de afgelopen maand. En dan met name door de voorgenomen maatregelen van het nieuwe kabinet om het BTW-tarief op podiumkunsten (inclusief musicals) te verhogen van 6% naar 19%. Dat kan voor een aantal producenten en producties, die momenteel de kaartverkoop alleen enigszins op peil kunnen houden door kortingsacties, wel eens de doodsteek betekenen. Want het blijft een duivels dilemma, om te moeten kiezen tussen het doorberekenen van de prijsverhoging aan de consument (waarmee de broze vraag naar kaartjes een fikse opdonder gaat krijgen) of het verlagen van de winstmarges, voor zover die deze lasten nog kunnen dragen. Op korte termijn lijkt de overheid en ’s Rijks schatkist de winnaar, maar als hiermee een deel van deze branche de nek om wordt gedraaid, resteren er nog enkel verliezers. En dat terwijl voetbalwedstrijden van duur betaalde professionals nog wel gesubsidieerd worden met een laag BTW-tarief. Mij dunkt dat in de try-out van deze regering nog wel wat bijstellingen moeten worden gedaan, voordat er een daverend applaus klinkt bij de première van Kabinet Rutte-1.
Uiteraard mag in deze column het alom betreurde overlijden van Antonie Kamerling niet onvermeld blijven. Ik heb hem persoonlijk zien spelen in Sunset Boulevard en was daarbij erg onder indruk van zijn spel. Zijn overlijden is op de eerste plaats een enorm drama voor zijn gezin en directe kring, maar ook de Nederlandse musical raakt er een bijzondere artiest mee kwijt.
Frank