Kan een puissant rijke miljardair alles kopen wat hij wil? Materieel gezien lijdt dat geen twijfel – zelfs het hoogste politieke ambt in de USA wordt momenteel door een miljardair begeerd. Een nacht met een getrouwde vrouw moet dus zeker geen probleem zijn, zeker niet als het echtpaar in kwestie door financiële problemen geplaagd wordt en met een miljoen in één nacht die problemen kan verhelpen en voor een zorgeloos leven zorgen. Rond dit dilemma speelt het toneelstuk Indecent Proposal zich af, evenals de gelijknamige film gebaseerd op de roman van Jack Engelhard.
David (Matteo van der Grijn) en Daphne (Roos van Erkel) zijn een dolverliefd stel. Voor beiden is het niet de eerste relatie; David heeft zijn gezin verlaten voor Daphne, die een relatie had met een rijke man. Ze zijn gelukkig, maar arm en dat frustreert David, die dit wil oplossen door met hun laatste spaargeld naar het casino te gaan. Uiteraard verliest hij alles, maar hij komt er wel in contact met de miljardair John (Chris Tates). Die raakt gefascineerd door het gelukkige stel en vooral door Daphne. Hij doet het oneerbare voorstel aan Daphne, dat zij in ruil voor één miljoen, de nacht met hem doorbrengt. David wil eigenlijk niet dat Daphne dit doet, maar ze besluit te gaan, David in wanhoop en onzekerheid achterlatend. Op de kamer van John geeft hij haar de kans te vertrekken, mét het geld, maar zonder tegenprestatie, als zij raadt of de door hem opgeworpen munt op kop of munt valt. Ze verliest en moet de nacht blijven. Als ze weer vertrokken is, komt David in dronken toestand verhaal halen bij John. Ze krijgen ruzie en vechten. Weer thuisgekomen blijkt dat de prijs die ze betalen voor dat ene miljoen wel erg hoog is. Krijgen de partijen wel uit de transactie wat zij beogen?
Erg sterk is de scène waarin David wanhopig in één teug een fles sterke drank leegdrinkt, als achtergrond van het liefdesspel van Daphne en John.
De bewerking die Louis van Beek maakte van de roman brengt het verhaal terug tot de essentie, zonder uitweidingen. De regie van Paula Bangels plaatst dit vervolgens in een minimalistische setting, een kleurloos decor waarin alle locaties afgebeeld worden, begeleid door een dreigend monotone muziek. De aanvankelijk luchtige dialogen tussen David en Daphne worden steeds ernstiger, met veelzeggende stiltes die afgebakend worden door harde verwijten. De afloop is redelijk voorspelbaar, zelfs als je de film niet gezien hebt, al wordt er nog wel een poging gedaan om de motivatie van John op het einde in een ander daglicht te stellen. Waar ditzelfde creatieve team vorig seizoen excelleerde met een uiterst sterke Fatal Attraction, vol suspense en het publiek dat continu op het puntje van de stoel werd meegevoerd, mist Indecent Proposal deze kracht. Je zou verwachten dat je als publiek betrokken bent bij het stuklopen van de relatie tussen David en Daphne, dat je meevoelt in hun pijn en ze wil waarschuwen voor de fouten die ze begaan. Helaas krijgt men het niet voor elkaar dat die connectie gemaakt wordt. Er zitten erg sterke momenten in de voorstelling, zoals de scène waarin David wanhopig in één teug een fles sterke drank leegdrinkt, als achtergrond van het liefdesspel van Daphne en John, maar er zit te weinig continuīteit in, de plotwendingen zijn te abrupt of onlogisch. Het psychologisch drama komt daardoor onvoldoende uit de verf.
Met Fatal Attraction had dit team vorig seizoen een voltreffer; helaas is Indecent Proposal hooguit een schampschot, dat dus ook maar deels raak is.
Frank
Meer info en speellijst: www.dommelgraafencornelissen.nl<
Eindapplaus en reacties:
