Een schoolmusical die het uiteindelijk 26 jaar volhoudt op West End en daar meer dan 10.000 voorstellingen gespeeld heeft. Winnaar van drie Lawrence Olivier Awards en zes Tony Award nominaties. Maar ook een verhaal dat zich afspeelt in het Liverpool van de jaren ’60 tot ’80 van de vorige eeuw en een aanklacht is tegen het sociale systeem dat door de Conservatieve Partij van Margaret Thatcher in stand werd gehouden. Klinkt als een voorstelling die de potentie heeft een publiekslieveling te worden, mits het verhaal voldoende aanslaat. Een stevige klus die het team van Erwin van Lambaart moet klaren – en een risico om dat als openingsproductie van zijn nieuwe productiemaatschappij te kiezen. Maar juist dankzij gedurfde keuzes en uitstekende uitwerkingen slaagt deze voorstelling met vlag en wimpel!
Het verhaal van Blood Brothers is gehandhaafd, maar Hartsvrienden speelt zich volledig in Nederland af, gedurende de laatste 25 jaar. Een dergelijke transformatie is vaak lastig geheel te volbrengen, omdat er toch nog elementen van de oorspronkelijke setting meegenomen worden. Het is een compliment waard dat het verhaal nu aanvoelt alsof het geschreven is voor de Nederlandse samenleving. Hartsvrienden gaat over de tweeling Mickey (Guido Spek) en Eddie (Jim Bakkum), het achtste en negende kind van de alleenstaande moeder, Mevrouw Janssen (Vera Mann) in een Rotterdamse arbeidswijk. Ze kan het hoofd maar amper boven water houden en voorziet dat ze niet nog twee extra monden kan voeden. Ze werkt als huishoudelijke hulp bij de welgestelde, maar kinderloze, Mevrouw Lieuwma (Maike Boerdam), die haar smeekt één van de kinderen aan haar af te staan. Zodoende worden de broers gescheiden maar Mevrouw Lieuwma kan níet voorkomen dat de twee elkaar toch ontmoeten en vrienden worden – voor het leven. Ze groeien weliswaar op in verschillende milieus, maar hun vriendschap – en ook liefde voor de gemeenschappelijke vriendin Linda (Bente van den Brand) is sterker. Er moet echter een zware prijs betaald worden voor het geheim van hun moeders…
Het verhaal wordt verteld door rapper Yes-R, een tweede gewaagde keuze van de producent, die na de aankondiging voor menig gefronste wenkbrauw heeft gezorgd. Toch blijkt ook deze keuze uitstekend te werken, en waarom ook niet? Rappers zijn vertellers bij uitstek en dat geldt zeker ook voor Yes-R. Hij combineert rap met normale vertelling en stukken zang en weet het personage een mooie sinistere uitstraling te geven. De verteller is niet altijd de buitenstaander, maar speelt op beslissende momenten ook een rol bij de totstandkoming van het duivelse pact.
Vocaal zijn het vooral Vera Mann en Jim Bakkum die de kar trekken; Vera heeft een zeer herkenbaar geluid waarmee ze de emotie uitstekend tot uitdrukking weet te brengen. Jim is, ondanks zijn nog jonge leeftijd, reeds een ervaren zanger en dat komt hem goed van pas in deze voorstelling. Zijn nummer “Ik zeg helemaal niets” in de tweede akte is een pareltje en een voltooiing van de ontwikkeling die zijn personage doormaakt. Guido Spek maakt zijn debuut als musicalacteur, maar met zijn Conservatorium achtergrond en acteerervaring is dat nauwelijks een risico te noemen. Toch maakt hij het meeste indruk als acteur, zeker in zijn openingsscène, waarin hij als zevenjarige een lange monoloog heeft. Bente van den Brand heeft als Linda de dankbare taak om zowel “one of the guys” te zijn, als een opgroeiende en opbloeiende vrouw, die de harten van beide broers verovert.
Juist dankzij gedurfde keuzes en uitstekende uitwerkingen slaagt deze voorstelling met vlag en wimpel!
Het is kenmerkend voor Hartsvrienden dat de personages mooi gevormd en ontwikkeld worden. De cast slaagt er volledig in om dat geloofwaardig te houden, of het nu gaat om de opgroeiende broers en Linda, de moeders die gedreven worden door liefde en angst om te verliezen, of de schurkenrol die Jonathan Demoor neerzet – zeker geen typecasting. Zelfs de dertien rollen (we raakten de tel kwijt, dus kunnen er een paar naast zitten) die Sander van Voorst tot Voorst speelt zijn geloofwaardig en de wisseling daartussen kunstig gebruikt om de humor te versterken. Hoewel de toon in de eerste akte vaak luchtig is en er veel gelachen kan worden, zijn de voortekenen van de dramatische ontknoping ook al zichtbaar. Het einde is in de eerste scene al aangekondigd, maar de emotionele impact daarvan wordt er niet minder op; het publiek moet ernstig rekening houden met tranen, zowel van het lachen als van ontroering.
Hartsvrienden is de debuutvoorstelling voor Van Lambaart Entertainment, al is Erwin van Lambaart zelf natuurlijk gepokt en gemazeld in het vak. Het lef een productie die zo succesvol was, volledig om te gooien en de uitstekende casting wordt echter beloond met een voorstelling die zonder twijfel een van de hoogtepunten van het seizoen genoemd mag worden.
Frank
Meer info en speellijst op de officiële website van Van Lambaart Entertainment.
[yframe url=’https://www.youtube.com/watch?v=b3zzZMRYb4o’]