Door het winnen van vijf Musical Awards (voor Melk) Nanoek wist de Nederlandse musicalwereld in één keer dat dit een nieuwe, veelbelovende musicalmaker zou zijn. Niet in het veilige midden, over gebaande paden, maar eigenzinnig de grenzen van de sector verleggen. De reis is daarbij belangrijker dan de bestemming. Datzelfde geldt voor Grond, de nieuwste productie van Nanoek, die gisteren in première ging in De Meervaart in Amsterdam.
In Grond zien we Ally, een jonge zangeres die een bijzondere band heeft met haar moeder Dina, die muzieklerares is. Ally wordt door haar uitgedaagd in elk muziekstuk de grondtoon te vinden, het fundament van het akkoord. Als moeder na afloop van een concert van Ally bij een auto-ongeluk om het leven komt, valt het fundament onder haar leven weg. Ze vervalt in diepe rouw, een vrije val zonder geleiderails. De eerste dagen wordt ze begeleid door een bijzonder team van uitvaartverzorgers, die niet alleen Konijn als achternaam heeft, maar ook voorzien is van konijnenoren. Ze kunnen alles voor haar regelen, behalve de tijd. De droomwereld waar ze in belandt is net zoals in ‘Alice in Wonderland’, een surrealistische reis, op zoek naar identiteit en houvast. Ondanks de hulp die haar vriendin Desiree haar aanbiedt, gaat ze alleen door het rouwproces, op zoek naar een nieuwe grondtoon.
Muzikaal is de eenakter een mix van klassieke klanken en popmuziek, waarbij de stukken de urgentie van de dialoog overstijgen, met erkende topzangers als Sara Afiba (Hadestown) en Jonathan Demoor (Melk, Soldaat van Oranje). Het decor bestaat alleen uit een vleugel, centraal op het toneel, en een afrollende, beschilderde backdrop. Ondanks het serieuze thema, is er ook ruimte voor humor. De keuze voor de tekst boven de rouwadvertentie is to the point op een grappige manier. Toch had de humor hier en daar nog wat zwaarder aangezet mogen worden, tegen het zwarte aan.
Grond volgt niet strikt de klassieke structuren van een musical; in zekere zin is Ally zowel held als anti-held, de spanningsopbouw volgt haar rouwproces, met als climax een surrealistische rave. Voorafgaand aan de voorstelling wordt een selectie van nummers uit de crematie-top 10 gespeeld, overgaand in een fragment van een uitvaartdienst. Het zet de (grond)toon voor de voorstelling, die appelleert aan eenieder die het verlies van een dierbare heeft moeten doormaken, maar niet als goedkoop effectbejag. Daarmee past Grond precies in het portfolio van Nanoek; maatschappelijk relevant, schurend en grensverleggend.
Frank
Grond speelt tot en met 15 december in Nederlandse theaters. Meer informatie: www.nanoek.nl