Dokter Dolittle doet te weinig met het publiek

dokterdolittleMusicalJournaal was vrijdag 11 maart aanwezig bij de voorstelling Dokter Dolittle, in het Nieuwe Luxor in Rotterdam. Deze productie van V&V Entertainment is gebaseerd op de boeken van Hugh Lofting. Deze schreef tijdens de eerste Wereldoorlog vanuit de loopgraven brieven naar zijn kinderen, over een dokter die liever dieren dan mensen behandelt en met wie hij in hun eigen taal kan spreken.

Later verklaarde Lofting dat hij liever over deze bijzondere dierendokter schreef, omdat de gebeurtenissen in de loopgraven hetzij te saai, hetzij te verschrikkelijk waren om over te schrijven. De boeken zijn verschenen tussen 1920 en 1952 en hebben geleid tot tal van films, televisieproducties, toneelstukken en musicals. Deze musical is gebaseerd op de film uit 1967, waarin Rex Harrison Dr. Dolittle speelt en Richard Attenborough General Bellowes. Het verhaal uit de film wordt vrij strikt gevolgd.

Dokter Dolittle (Edwin Rutten) komt dankzij zijn jonge vriend Tommy Stubbins in contact met Matthew Mugg (Roy Kullick), een Ierse jongeman. Hij vertelt Matthew hoe het komt dat hij kan praten met dieren. Nadat Dolittle zijn kunsten heeft vertoond door o.a. een bijziend paard te helpen en een zeehond te helpen ontsnappen uit het circus, wordt hij voor de rechter (de corrupte Generaal Bellowes, gespeeld door Marc-Peter van der Maas) gesleept en, hoewel onschuldig bevonden voor de aanklacht, veroordeeld tot de cel. Met hulp van Matthew en de nicht van Bellowes (Emma Fairfax, gespeeld door Alexandra Alphenaar) weet hij per schip  te ontsnappen. Daar ze nu voortvluchtig zijn, besluit Dolittle van de gelegenheid gebruik te maken om op zoek te gaan naar een zeldzame roze zeeslak. Ze leiden schipbreuk en komen op een drijvend eiland terecht. Daar blijkt Dr. Noach (Hein Gerrits) de scepter te zwaaien, een bevriende dokter waar Dolittle al jaren mee correspondeert. Dolittle ontdekt er ook de roze zeeslak, waarmee hij Matthew, Emma, Tommy en diens zusje Nicky terug naar Engeland stuurt. Zelf hoort hij later dat de dieren in Engeland in opstand zijn gekomen tegen zijn veroordeling, waardoor ook hij naar Engeland kan terugkeren.

De film kreeg destijds vernietigende kritieken, maar werd wel genomineerd voor een Oscar. Eén van de critici stelde dat de film ideaal was om vervelende kinderen in slaap te krijgen. De productiekosten waren dermate hoog – en de opbrengsten laag – dat productiemaatschappij 20th Century Fox er bijna aan failliet ging. Helaas is de musicalversie niet veel beter dan de film destijds, al is het te hopen dat het voor V&V niet een even grote strop wordt. De verhaallijnen zijn warrig (is Emma nu de love interest van Matthew of heeft ze toch een zwak voor Dolittle?) en er is veel teveel dialoog nodig om het te vertellen. Daardoor is het moeilijk om de aandacht vast te houden, zelfs van de volwassenen. De nummers tussendoor maken ook niet veel indruk, temeer daar er gebruik wordt gemaakt van een geluidsband i.p.v. een orkest. Het spel van m.n. Edwin Rutten en Marc-Peter van der Maas is zelfs zeer zwak te noemen. Er zijn wat woordgrapjes en kwinkslagen ingebouwd, maar die liggen er of te dik bovenop (Edwin mag weer even in de huid van Ome Willem kruipen en “hallo rakkers!” uitroepen) of zijn te gezocht (als Generaal Bellowes de Rijdende Rechter imiteert na het doen van zijn uitspraak “Dit is mijn uitspraak en daar moet u het mee doen”). Het accent van de Ierse Matthew is opvallend Amsterdams en ook het vet-Goois van meisje Nicky Stubbins past niet echt in de Engelse setting. Het decor van het schip ziet er goed uit, maar het huis van Dolittle hangt letterlijk met touwtjes aan elkaar en de changementen zijn nét niet verwerkt in het spel. De twee meest positieve punten aan deze voorstelling zijn de openingsdans van Roy (al lijkt dat wel heel erg op Footloose) en de (helaas te kleine) rol van Hein Gerrits.

Met deze musical zal V&V het moeilijk hebben om de juiste doelgroep te vinden. Voor kinderen is het onvoldoende prikkelend en langdradig en eigenlijk geldt dat ook voor volwassenen. Er zijn de afgelopen maanden dan ook al enkele voorstellingen afgelast door onvoldoende belangstelling en kaartverkoop.

Dokter Dolittle speelt nog tot begin april 2011. Meer info en speellijst: www.drdolittle.nl

Frank


Gerelateerd aan dit artikel
Recensie
Deel dit artikel: