Als er één musical is waar geen spoiler alerts voor hoeven worden gegeven, is het Jesus Christ Superstar wel; iedereen kent de afloop van de meest bepalende week in de westerse cultuur. Toch weet deze voorstelling je keer op keer weer te verrassen, zelfs in de concertante versie die nu voor het vierde jaar gespeeld is, na een start in 2010 in M-Lab en een jaartje pauze in 2014. Organisator Shows & Events weet elke keer een sterke cast samen te stellen, met als basiskrachten Freek Bartels en René van Kooten (beiden Jesus), Martin van der Starre (Judas), Marcel Jonker (Kajafas / Pilatus / Herodes) en Kok-Hwa Lie (Annas). In de twee uitvoeringen van dit jaar werd deze cast versterkt door niemand minder dan Willemijn Verkaik en Renée van Wegberg (Maria Magdalena) en Tommie Christiaan (Peter / Simon).
Twee standbeelden mogen worden opgericht voor Martin van der Starre en Marcel Jonker.
Dit jaar vonden beiden concerten plaats in een uitverkocht DeLaMar theater, waarbij de aftrap werd gegeven door René van Kooten en Willemijn Verkaik op maandag, gevolgd door het “Joseph-koppel” Freek Bartels en Renée van Wegberg op dinsdag. Voor Willemijn was het haar debuut in JCS, maar wel één dat smaakte naar meer! Zoals van haar gewend was elke noot raak, al bleef ze (waarschijnlijk mede vanwege de beperkte repetitietijd) iets te netjes binnen de lijntjes. Dat deed Renée van Wegberg een dag later zeker niet; met de ervaring die ze twee jaar eerder al had opgedaan steeg ze nu tot grote hoogte en gaf een prachtige en emotionele vertolking van Maria Magdalena. Achteraf verklapte Martin van der Starre tijdens het slotapplaus dat Renée in verwachting is van haar eerste kind, dus mogelijk heeft dat nog wat extra geholpen. René van Kooten was overtuigend als “rock-Jesus” en hij beheerst het materiaal tot in de puntjes, maar het was toch echt Freek Bartels die de wederopstanding van Jesus belichaamde bij het tweede concert. Eindelijk mocht hij weer de stukken zingen waarin hij kan excelleren en hij greep die kans met twee handen aan. Zelden heeft hij deze nummers zó goed gezongen en gespeeld, hetgeen niet alleen voor tranen bij het publiek zorgde, maar ook bij zijn collega’s op het toneel. Hij liet zien de afgelopen jaren nóg verder gegroeid te zijn als zanger en acteur – en hij was al zo goed.
Twee standbeelden mogen worden opgericht voor de andere basiskrachten, Martin van der Starre en Marcel Jonker. Martin is de enige echte Judas, een personage waarvan hij als enige de naam met trots kan dragen. Zijn passie, wanhoop en getormenteerdheid spat uit elke vezel en hij geeft zich volledig over aan het personage. Een rocker pur sang, die weet hoe hij een verhaal moet vertellen en inleven. Marcel Jonker was onovertroffen in al zijn rollen, of het nu ging om het donkerbruine geluid van Kajafas in ‘This Jesus Must Die’, het gevoelige ‘Pilate’s Dream’ of het hilarische met een sinistere ondertoon van ‘King Herod’s Song’. Hij boeit het publiek, windt ze om zijn vinger en kreeg regelmatig een open doekje. Kok-Hwa Lie leefde zich helemaal in zijn rol van Annas en vormde een sterk koppel met Marcel Jonker. Tommie Christiaan had de eer om zowel met Willemijn Verkaik als Renée van Wegberg het duet ‘Could We Start Again Please’ te mogen zingen. Met beiden had hij een prachtige klik; het bevestigde nog eens zijn kwaliteiten om in korte tijd een duet te vormen en deed denken aan de ijzersterke combinatie met Roman van der Werff tijdens ‘Houten Hart’ bij Op Zoek Naar Zorro.
De cast werd nog ondersteund door een stevig ensemble, bestaande uit tien goede zanger(e)s(sen) en een rockband op het toneel. Het was mooi geweest als het budget wat opgerekt had kunnen worden, en er nog meer muzikanten ingehuurd hadden kunnen worden en wat minder uit het keyboard gehaald. Ook wreekte de korte repetitietijd zich door een minder optimaal ingeregeld geluid.
Jesus Christ Superstar Concertante liet weer eens zien dat we in Nederland ongelofelijk veel talent hebben om dit topmateriaal te kunnen vertolken. Helaas krijgen die vaak niet de kans om dit te doen en nemen ze de toevlucht tot Duitsland (Marcel Jonker), Engeland (Willemijn Verkaik) of wordt men “gedwongen” om hun talenten te verspillen aan meer lichtvoetig werk, dat dit seizoen in de theaters te zien is. Het wordt tijd dat Jesus Christ Superstar weer uit het graf herrijst en als volledige, professionele productie in de Nederlandse theaters komt. De cast is er klaar voor – en gezien de reacties in de zaal afgelopen dagen, het publiek ook.
Frank
Hieronder zie je het slotapplaus, na afloop van de voorstelling op dinsdag. Let ook op de reactie van Renée van Wegberg als Martin vertelt dat ze in verwachting is.
[yframe url=’https://www.youtube.com/watch?v=tlHvU5NHNqE’]