Al vijfentwintig jaar levert het Amsterdamse theatergezelschap OpusOne hoogwaardige theaterproducties voor zowel volwassenen als de jeugdigen. Met een achtergrond in danstheater, zijn ze zich na een paar jaar gaan richten op musicals, toen deze begin jaren negentig sterk in populariteit toenamen. Het bracht ons producties als Tijl Uilenspiegel (met Musical Awards voor Marjolein Teepen en Roberto de Groot), De Man van La Mancha (Musical Award voor Milan van Weelden), Urinetown (samen met M-Lab en Stage Entertainment) en tot driemaal toe Jungle Book (1996, 2002 en 2004). Voor de viering van het jubileum is er voor gekozen om Jungle Book een vierde keer uit te brengen, in een nieuwe enscenering van het originele script van John Yost en Maurice Wijnen en als familiemusical gericht op publiek vanaf zes jaar.
Mowgli-vertolker Simon Mual is de absolute ster. Zijn bewegingen als jungle-kind zijn dierlijk en soepel, maar ook zijn dierlijke kreten maken grote indruk.
Het verhaal is gebaseerd op de oorspronkelijke verhalen van de Britse schrijver Rudyard Kipling, zoals die aan het einde van de 19e eeuw werden gepubliceerd in diverse tijdschriften en die zich afspelen in de jungle van het koloniaal India. Het zijn vooral fabels, met belangrijke rollen voor dieren met menselijke eigenschappen en een belangrijke levensles als kern. Deze verhalen zijn al veel vaker bewerkt en hergebruikt, onder andere in de laatste animatiefilm waar Walt Disney zelf aan heeft meegewerkt, uit 1967. In de bewerking van OpusOne worden zowel elementen uit het oorspronkelijke boek (de prominentere rol van de mensengemeenschap) als uit de Disney-film (het serieuzere karakter van panter Bagheera en de juist frivolere beer Baloo) gecombineerd. De zwarte panter Bagheera, gespeeld door Roberto de Groot, is zowel onderdeel van het verhaal als de verteller. De hoofdpersoon is Mowgli (Simon Mual), een jongetje dat op jonge leeftijd in de jungle gevlucht is nadat zijn vader was gedood door de tijger Shere Khan (Christiaan Nannen). Hij wordt opgevoed door wolven, maar Shere Khan blijft hem belagen. Nadat hij is ontvoerd door een apenbende, besluiten Bagheera en de beer Baloo (Fred Butter) dat hij veiliger bij de mensen kan verblijven. Maar ook daar blijkt hij niet door iedereen geaccepteerd te worden. Mowgli bindt opnieuw de strijd aan met Shere Khan, maar ook met de jager Buldeo.
De dansachtergrond van OpusOne is overduidelijk zichtbaar in deze voorstelling. De expressie die er met de choreografie wordt gegeven overtreft zelfs die van het spel en de muziek. Vooral Mowgli-vertolker Simon is daarin de absolute ster. Zijn bewegingen als jungle-kind zijn dierlijk en soepel, maar ook zijn dierlijke kreten maken grote indruk. Het is haast jammer dat hij ook normaal spel en dialoog heeft als mens. Roberto de Groot heeft een prettige zang- en vertelstem en samen met Fred Butter draagt hij voor het belangrijkste deel de zang. Chiare Re speelt Mowgli’s vriendinnetje Indra, maar ze is ook verantwoordelijk voor de choreografie en heeft daarmee een belangrijk stempel op de voorstelling gedrukt. Het ensemble haalt het niveau van Simon niet, maar die lat ligt ook wel erg hoog. In combinatie met het decor (een grote boom, wat rotspartijen en projecties op de achtergrond) weten ze echter een mooi Bollywood-achtig gevoel over te brengen.
Zoals het fabels betaamt, is de levensles de reden voor de vertelling. Mowgli leert de wetten van de jungle, maar ook de wetten van de mensen. En de personages die zich niet aan de wetten houden, wacht een noodlottig einde. Het theater kent ook wetten en gezien het feit dat OpusOne zich daar al vijfentwintig jaar weet staande te houden, met goed gewaardeerde én goed bezochte producties, geeft aan dat zij die wetten ook prima weten te volgen. Jungle Book is daar een uitstekend voorbeeld van en alleen al daarom een goede keuze om dit jubileum te vieren.
Frank
Jungle Book speelt tot eind april in theaters in Nederland. Meer info en speellijst op www.opusone.nl
Scenefoto’s: Boy Hazes