In 2001 werd de nieuwe animatiestudio Dreamworks (o.a. onder leiding van Steven Spielberg en ex-Disney Studios CEO Jeffrey Katzenberg) op de kaart gezet als grote tegenhanger van Pixar, met de release van de animatiefilm Shrek. Het genre van sprookjes-animaties (en met name die van Disney) werd genadeloos op de hak genomen door de groene moerasbewoner Shrek, die een pact sloot met de boze Lord Farquaad. De film werd een groot succes, vooral ook doordat het zowel volwassenen als kinderen aansprak. Dat was ook een van de redenen dat het doorgaans zeer lovende kritieken kreeg. Een musical-adaptatie kon dan ook niet uitblijven; eind 2008 ging Shrek The Musical in première op Broadway. Nog geen vier jaar later produceerde Albert Verlinde een Nederlandse versie van Shrek, met William Spaaij en Kim-Lian van der Meij in de hoofdrollen.
Fast forward elf jaar. De producent van sprookjesmusicals in Nederland bij uitstek, Michael van Hoorne, brengt de groene oger terug in de Nederlandse theaters. Het is een flinke stap voorwaarts voor Van Hoorne Studios, want Shrek mag gezien worden als een grote licentie-productie. De casting is indrukwekkend, met René van Kooten in de titelrol, Linda Verstraten als Fiona, Darren van der Lek als Heer Farquaad en Qshans Thode als Ezel. In het ensemble vinden we onder andere gevestigde namen als Annefleur van den Bergh, Sem van der Hijden en Juliette van Tongeren.
Het ambitieniveau is duidelijk, Van Hoorne Studios wil grotere, meer “volwassen” musicals brengen, zonder de focus op families te verliezen. Shrek lijkt daarvoor de juiste eerste stap te zijn. Toch heeft Shrek (en deze bewerking in het bijzonder) meer aandacht voor het jongere publiek, zeker als je het vergelijkt met de oorspronkelijke animatiefilm. Een oger is weliswaar als een ui en heeft “laagjes”, zoals Shrek zelf al aangeeft, maar die laagjes ontbreken voornamelijk in de voorstelling. Voor het jeugdige publiek geen probleem, maar voor de volwassenen is het een gemiste kans.
De cast is echter een schot in de roos! Gegeven de fysieke beperkingen van het kostuum (en de grime) is het wonderbaarlijk dat René zoveel gevoel weet mee te geven aan het personage. Datzelfde moet gezegd worden over Darren van der Lek; ruim anderhalf uur lang op je knieën over het toneel gaan is welhaast onmenselijk, maar het weerhoudt hem er niet van om met een heerlijke valsheid het personage van Heer Farquaad vorm te geven. Linda Verstraten is een stoere, maar ook gevoelige Fiona, gezegend met een prachtige zangstem. Tot hilariteit van de kinderen doet ze op het gebied van ructus & flatulentie (zeg maar gewoon boeren en scheten laten) niet onder voor Shrek. Qshans is een gedroomde Ezel, die op zeer vermakelijke wijze onder de huid van Shrek gaat zitten. Hij legt heel veel gevoel in zijn zang, al is de muziek in het algemeen echter niet bijzonder indrukwekkend te noemen.
Kostuums en decor zijn prima voor elkaar en met veel oog voor detail ontworpen, zoals bijvoorbeeld de stro/hout/baksteen motieven in de kleding van de Biggetjes. De immense draak, bediend door vier poppenspelers is indrukwekkend.
Met Shrek maakt Van Hoorne de ambities waar en dat verdient een groot compliment. Het bewijst daarmee dat we in Nederland ook in de breedte een volwassen, professionele musicalsector opgebouwd hebben.
Frank
Shrek speelt tot 1 juni 2025 in Nederlandse theaters en zal daarna nog in een aantal theaters in Vlaanderen te zien zijn. Meer info en tickets: www.vanhoorne.com/shrek
