Na al bijna 500 voorstellingen was gisteravond de eerste feestelijke voorstelling van Cast 3 van Soldaat van Oranje. Het bijna onvoorstelbare succes raast maar voort en de grote vraag is natuurlijk, is ook Cast 3 weer in staat de magie in stand te houden en de zalen geboeid en gevuld te houden? Na gisteravond is het antwoord daarop volmondig: JA!
Natuurlijk is het altijd lastig, een voorstelling te beoordelen als je deze al diverse malen gezien hebt, met verschillende personen in de hoofdrollen. Het is menselijk om dan voorkeuren te hebben, om te gaan vergelijken en dat moet juist nu eigenlijk even niet gebeuren. De twee voorgaande Soldaten van Oranje, de twee Eriks zijn allebei van zulke hoge klasse, maar ook zo verschillend in hun interpretatie en uiterlijk, dat het juist interessant is hoe iemand met een totaal ander uiterlijk en achtergrond als acteur Dragan Bakema dit personage gaat neerzetten. In eerste instantie valt zijn kleinere gestalte op en dringt zich de vraag op, of we hem niet gaan “kwijtraken” in het grote decor, tussen al die mensen. Echter meteen van af het begin, zelfs in Minerva de openingsscène waarin de heren kaal zijn, valt meteen op, dat Dragan een geweldig charisma heeft, hij staat er en niemand kan om hem heen. Dit is Erik Hazelhoff Roelfzema, een man om rekening mee te gaan houden. Deze Erik is meteen gedreven, fel, een persoonlijkheid en dat wordt gaandeweg de voorstelling steeds groter en duidelijker.
Ook deze keer weer is er voor gekozen om de hoofdrol te laten vervullen, door iemand die geen achtergrond als zanger heeft. Ook aan Dragan is niet meteen een groot zanger verloren gegaan, hier en daar is het ook bij hem onzuiver, maar in dit grote geheel is dat nooit storend. Hij weet er namelijk wèl een enorm gevoel in te leggen en met zijn uitstraling, die moeiteloos ook de achterste rijen bereikt en zijn enorme goede dictie, waardoor ieder woord verstaanbaar is, mag gezegd worden, dat Soldaat nummer 3 overtuigt van begin tot einde.
De liefde van Erik, Charlotte, wordt nog steeds gespeeld door Linde van den Heuvel. Zij heeft een zeer drukke periode achter de rug, waarin overdag werd gerepeteerd door Cast 3 en ’s avonds door haar werd gespeeld met Cast 2. Toch schijnbaar moeiteloos gaat zij door in deze nieuwe cast en zet zij weer en nog steeds een waanzinnig goede Charlotte neer. Een sterke vrouw, een gepassioneerde vrouw, een heldin. Wederom diep geraakt door deze fantastische actrice.
Ook nieuw in deze produktie zijn Robbert van den Bergh als Anton en Joey Schalker als Paul. Beide heren zaten onlangs nog in de failliet gegane “The Producers“, maar hebben zeker hun plek gevonden bij Soldaat van Oranje. Robbert is een aanwinst als Anton, een lastige rol. Tenslotte moet je duidelijk maken, waarom je kiest om over te stappen naar de “foute” kant. Hoe het mogelijk is, dat je je keert tegen je eigen vrienden en dan nog het liefst op een manier, dat wij als publiek je keuze nog begrijpen ook en enige sympathie daarvoor op kunnen brengen. Geen gemakkelijk opgave, maar Robbert weet het nu al voor elkaar te krijgen. Vooral de scène op het strand met het nummer “Zedenpreek” is een hoogtepunt tussen de twee oude vrienden. Daarbij heeft Robbert zoveel ervaring in musical, dat hij de nummers makkelijk zingt. Heerlijk. Joey Schalker is, zoals altijd, geweldig. Hij speelt vooral een lieve, aandoenlijke Paul. Het is lastig om hem te veroordelen voor zijn “zwakke” keuzes. Ergens begrijp je het wel en toch ook weer niet.
Koningin Wilhelmina wordt vanavond gespeeld door Trudy de Jong. Geen gemakkelijk opgave na geweldige prestaties van o.a. Catherine Ten Bruggencate, Petra Laseur en Anne-Will Blankers. Vooral haar jeugdige uitstraling speelt Trudy parten, daardoor is ze minder geloofwaardig. Ook is het lastig om van deze rol geen karikatuur te maken, het was vanavond misschien wat teveel over de top. Het loopje van Wilhelmina, de manier van praten. Ongetwijfeld gaat Trudy de Jong daar nog een tussenweg in vinden.
Harpert Michielsen en Thijs Steenkamp zijn nieuw als respectievelijk Fred en Chris. Harpert speelt een heerlijke Leidse Corpsbal met dito accent en Thijs speelt de geestigste rol van het stuk met verve. Het is lastig om na al die voorstellingen de eerste Chris (Boy Ooteman) te vergeten, maar Thijs is zeker een waardig opvolger. Niet onvermeld mag blijven Rutger Bulsing die nu eerste cast Bram is geworden, waar hij in Cast 2 al understudy was van Bram en Anton. Een geweldig en inspirerend acteur. Tot tranen toe geroerd door zijn performance.
Het geweldige ensemble speelt alsof zij al jaren niets anders doet, waarbij vooral Zjon Smaal en natuurlijk ook Sophie Veldhuizen (alternate Mary Poppins) opvallen. Ontzettend knap van deze groep om nu al zo’n waanzinnige voorstelling te spelen. Cast nummertje drie staat als een huis.
Voor al die mensen die nog moeten gaan… dit is ook weer een dijk van een cast en dat weer samengevoegd met het historische verhaal, de waanzinnige decors en natuurlijk de draaidende theaterzaal, blijft dit gewoon een musical, theaterbelevenis die je gezien MOET hebben. Voor alle mensen die al geweest zijn….ga gewoon nóg een keer, want wat zijn we eigenlijk allemaal trots op deze produktie en het succes. Dat moet nog doorgaan en het liefst nog héél lang!
Op naar Cast 4….
Evelyn`
De eerste recensie van Soldaat van Oranje vind je hier. Ook hebben we een recensie van de tweede cast en die staat hier.
Fotograaf: Joris van Bennekom
