Première Antje Monteiro en Martin van der Starre We Will Rock You

Op donderdag 24 februari had de Queen-musical “We Will Rock You” wederom een première. Na de officiële première, de regionale pers-première en de afzonderlijke premières van alternates Daniëlle Veneman en Charly Luske was het nu zelfs een dubbel-première; zowel Antje Monteiro als Martin van der Starre mochten officieel voor het eerst als first-cast op in hun respectievelijke rollen van Killer Queen en Brit.

 

Uiteraard was dit niet de allereerste keer dat beiden deze rol in deze voorstellingen speelden; ze zijn allebei ongeveer tegelijk begonnen, ca. anderhalve maand geleden. Antje is daarmee de officiële opvolgster van Pia Douwes, die de rol vanaf de try-outs tot begin december speelde. De periode tussen Pia en Antje werd overbrugd door Daniëlle Veneman, die nu nog steeds alternate Killer Queen is. Martin gaat nu eindelijk de rol spelen waarvoor hij al vanaf het begin gecast was. Hij had echter de pech dat hij enkele dagen voor de eerste try-out zijn achillepees afscheurde en daardoor maanden uit de roulatie was. Zijn plek werd tijdelijk vervuld door o.a. Charly Luske. Ook Charly is nog steeds alternate, voor zowel Brit als Galileo.

Het verhaal mag gevoeglijk als bekend verondersteld worden, al was het maar vanwege de andere WWRY recensies op MusicalJournaal. In de voorstelling van 24 februari zat voor vele bezoekers nog een nieuwtje, al was dat geen officiële première; Sandor Stürbl, bekend als kandidaat in de “Op Zoek Naar Zorro” reeks, speelde de (hoofd)rol van Galileo. Hij had deze rol al een paar keer eerder gespeeld, maar nog niet dusdanig veel dat hij “ingespeeld” was met de mede-nieuwkomers Antje en Martin. Hij zette een andere Galileo neer dan John Vooijs of Charly Luske. Waar John de rocker is en Charly de komiek met de prachtige stem, is Sandor meer de jeugdige, onschuldige held. Zijn stem is minder rock en iets meer “geschoold musical”, maar zeker in de tweede akte was hij verrassend goed.

Ook Antje heeft (bewust) het contrast opgezocht met haar Killer Queen-collega’s. Ze heeft echter de pech dat zowel door Pia als Daniëlle de lat enorm hoog is gelegd. Ze mist de bitchy uitstraling die Pia in deze rol had, evenals het schizofrene van Daniëlle. Ook in de mimiek moet ze de meerdere erkennen in haar voorgangers. In de Killer Queen van Antje is veel Antje te zien en te horen. En Killer Queen moet toch -in tegenstelling tot Antje zelf- bovenal een slecht mens zijn. Af en toen gaat dat ook ten koste van het spel en krijgt het meer het karakter van een optreden tijdens een concert. Voor de liefhebbers van haar stem en dat zijn er veel, geen straf overigens.

Voor Martin moeten het vreemde maanden zijn geweest. Hij was volledig klaar voor de rol toen hij geblesseerd raakte. Vervolgens moest hij maanden toezien hoe zijn collega’s deze voorstelling -en zijn rol daarin- populair maakte. Toen hij eindelijk weer op mocht als Brit, was dat karakter in de show en bij het publiek al gevormd. De manier waarop Martin deze rol nu speelt zal ook ongetwijfeld anders zijn dan de wijze waarop hij dit maanden terug had willen doen. Vocaal is Martin erg sterk en ook zijn mimiek is vaak raak. In de “battle” met Galileo loopt hij ook erg rood aan, hetgeen zeer komisch is. Hij is wel wat minder “fysiek” dan Charly, zowel in zijn houding als in zijn beweging. Hij is echter zonder meer een fantastische rocker die in deze productie volledig op zijn plaats is.

We Will Rock You blijft een spektakel om te zien en te horen, een geweldige voorstelling waar je vaak voor terug komt. En met de cast die er nu staat, zowel first cast, alternates als understudies, blijft het interessant om de verschillen in al die combinaties te zien.

Frank

 

[yframe url=’http://www.youtube.com/watch?v=ylYd3qd0_Bw’]

 

 

 

 

Foto’s: Roy Beusker – Klik voor vergroting

Gerelateerd aan dit artikel
Première
, ,
Deel dit artikel: