Foxtrot ging op 18 januari in première in het DeLaMar Theater, waar Medialane een vernieuwde editie van de musical presenteerde. Met een frisse blik op het oorspronkelijke materiaal en een ijzersterke cast op het toneel, krijgt de klassieker een duidelijke update. Deze vernieuwde – maar toch vertrouwde Foxtrot laat meteen zien dat deze voorstelling klaar is voor een breder publiek én de moderne tijd, waar in de maatschappelijk aangeraakte thema’s nog altijd even actueel zijn.
Met Foxtrot kwam in 1977 niet alleen een nieuwe musical naar het toneel, maar keerde ook Annie M.G. Schmidt zelf terug. Na jaren waarin zij vooral actief was in televisie, kinderboeken en liedteksten, stond zij opnieuw midden in het grote theatercircuit. Dat werd destijds nadrukkelijk zo ervaren: Foxtrot was scherper, donkerder en maatschappelijker dan veel van haar eerdere werk en bewees dat Schmidt ook in een kritischer, veranderend theaterklimaat niets aan zeggingskracht had ingeboet. Samen met componist Harry Bannink leverde zij een musical af die amusement en ongemak bewust naast elkaar zette.
Foxtrot speelt zich af in het Amsterdam van de jaren dertig, waar een artiestenpension nabij het Rembrandtplein het decor vormt voor een wereld van nachtclubs, revue en schijnbare vrijheid. De jonge Josien (Teuntje Post) komt vanuit de provincie naar de stad en raakt verzeild tussen bewoners die leven van optreden, illusie en halve waarheden. Pensioneigenares Mathilde (Gerrie van der Klei) en huishoudster Rosie (Marjolijn Touw) houden de boel bijeen, terwijl de inwonende artiesten Jules (William Spaaij) en Lisette (Renée de Gruijl) zich met wisselend succes staande proberen te houden in het nachtleven. Wat aanvankelijk licht en speels oogt, krijgt gaandeweg een steeds wrangere ondertoon. Keuzes blijken onomkeerbaar en vrijheid blijkt minder vanzelfsprekend dan de dansvloer doet vermoeden. Foxtrot toont hoe mensen blijven feesten terwijl de wereld om hen heen langzaam kantelt.
In deze vernieuwde Foxtrot krijgt vooral de hoofdcast alle ruimte om te shinen. William Spaaij zet als Jules een rol neer die hem zichtbaar op het lijf geschreven is. Hij beweegt easy door de vaak pittige choreografieën en sluit naadloos aan bij het talentvolle ensemble, zonder zijn eigen spel te laten ondersneeuwen. William schakelt moeiteloos tussen humor en ernst, waardoor zijn Jules zowel lichtvoetig als gelaagd wordt. Zijn vertolking van het iconische “Sorry dat ik besta” vormt een duidelijk hoogtepunt: ingetogen, raak en vocaal ijzersterk.
De chemie tussen William en Lisette, gespeeld door Renée de Gruijl, is vanaf hun eerste scène voelbaar. Renée mag zich in deze productie eindelijk en welverdiend “leading lady” noemen. Ze beschikt over een krachtige, heldere zangstem, maar het is vooral haar natuurlijke présence die haar laat stralen. Ze weet de balans te vinden tussen humor en flair.
Een opvallende verrassing komt van Teuntje Post als Josien. Zij blijkt een ware ontdekking binnen de musicalwereld. Teuntje geeft haar rol een overtuigende ontwikkeling: van onhandig, wat provinciaal tutje naar een jonge vrouw die haar eigen kracht leert kennen. Haar komische timing werkt aanstekelijk, maar ook in de meer kwetsbare momenten weet ze te imponeren. Haar solo “To Be Or Not To Be” toont niet alleen haar vocale kwaliteiten, maar ook haar vermogen om echt een snaar te raken bij het publiek.
Binnen de bijrollen vallen vooral Jip Bartels en Jeroen Sigterman op. Jip geeft Paul – het vriendje van Jules – een onmisbare aanwezigheid. Met subtiel spel en strakke timing, én door ook moeiteloos met het ensemble mee te dansen, weet hij het publiek snel mee te krijgen. Jeroen is als Tijs juist een vrolijke noot: zijn komische timing is uitstekend en hij schakelt soepel tussen zijn rol en het ensemble.
Marjolijn Touw brengt als Rosie een heerlijk humoristische Amsterdamse flair mee, precies zoals je van haar mag verwachten. Ze staat zichtbaar in haar comfortzone en dat werkt aanstekelijk. Gerrie van der Klei zorgt als Mathilde voor een warm en krachtig optreden. Haar terugkeer naar Foxtrot – nadat ze in 1977 Lisette speelde – geeft de voorstelling een mooi extra laagje. Haar solo “Kleine Zwakke Vrouw” werd dan ook terecht met een open doekje beloond.
Foxtrot is een echte hit dit seizoen. De voorstelling combineert swingende dansnummers met een ondertoon van dreiging en maatschappelijke thema’s die ook vandaag de dag nog verrassend actueel zijn. Het verhaal komt misschien soms wat traag op gang, maar dat wordt volledig goedgemaakt door de sterrencast, de prachtige zangnummers en de hoge kwaliteit van de choreografie. Deze vernieuwde Foxtrot is een musical voor jong en oud, vol vaart, humor en emotie, en laat zien dat een klassieker ook anno nu nog kan verrassen. Een absolute must-see in het theaterseizoen.
Teddy
Foxtrot speelt tot en met 26 juli 2026 in Nederlandse theaters. Meer info en tickets: foxtrotdemusical.nl
