Op zondag 21 december ging Tick, Tick… Boom! in première in Theater De Landing in Amstelveen. Door omstandigheden kon ons team daar niet bij aanwezig zijn, maar op dinsdag 23 december om 15.00 uur namen wij alsnog plaats in de zaal. Die paar dagen verschil blijken geen enkel obstakel: de intensiteit en energie van de voorstelling zijn onverminderd voelbaar. Met scherpe regiekeuzes, een gedreven cast en swingende oorwurmen, positioneert Tick, Tick… Boom! zich overtuigend binnen de Nederlandse musicalwereld. De eenakter tikt onontkoombaar door, balanceert tussen ambitie en kwetsbaarheid en laat zien hoe krachtig een musical kan zijn wanneer (komische) timing en muzikaliteit samenkomen.
Tick, Tick… BOOM! is een semi-autobiografische musical van Jonathan Larson, geschreven begin jaren negentig als intieme monoloog met rockband, waarin hij zijn eigen worsteling met ambitie, tijdsdruk en het uitblijven van erkenning verwerkte. Na Larsons plotselinge overlijden in 1996 bleef de musical aanvankelijk onderbelicht, tot het in 2001 werd bewerkt tot een driepersoons Off-Broadway versie. Sindsdien geldt tick, tick… BOOM! als een vaste waarde binnen het moderne musicalrepertoire en als een persoonlijke, rauwe voorstudie van Larsons latere doorbraak met Rent.
Als allereerst: chapeau voor Nick Zwolsman voor het lichtontwerp. Het licht sluit perfect aan bij de thema’s van Tick, Tick… Boom! en versterkt constant dat opgejaagde gevoel van tijdsdruk. Op een slimme, subtiele manier worden scene-overgangen duidelijk gemaakt, zonder dat het ooit afleidt of de flow breekt. Juist hierdoor blijft de voorstelling strak, urgent en in beweging. Het decor is vrij simpel, maar dat werkt juist in het voordeel van de musical. Er is ook helemaal geen opsmuk nodig wanneer een voorstelling zo stevig staat als deze. De focus ligt volledig op het verhaal, de muziek en het spel, en dat maakt de emoties alleen maar sterker. Tick, Tick… Boom! laat hiermee zien dat je geen groot decor nodig hebt om indruk te maken: als de energie klopt en de uitvoering sterk is, draagt de voorstelling zichzelf moeiteloos.
Wat daarbij meespeelt, is dat wij het geluk hadden om Tick, Tick… Boom! recentelijk nog gezien te hebben in Brussel, waar West End-ster Djavan van de Fliert de rol van Jon vertolkte. Een leuke side note: Djavan stond daar als Enjolras nog aan Milans zijde, toen Milan Jean Valjean speelde op West End. Die Brusselse ervaring zorgde ervoor dat we al behoorlijk wat voorkennis hadden en de teksten inmiddels goed kennen. Juist daardoor valt op dat de teksten in de versie van OpusOne niet altijd even goed verstaanbaar zijn, wat jammer is, aangezien de kracht van deze musical voor een groot deel in de woorden zit. Dat gezegd hebbende: de Amerikaanse accenten van Milan van Waardenburg, Paul Morris en Liss Walravens zijn verrassend sterk en vooral geloofwaardig, zonder ooit door te slaan naar een karikatuur.
Wat ons betreft is Paul Morris dé ster van de show. Hij schakelt moeiteloos tussen verschillende typetjes, is ontzettend grappig en heeft een groot gevoel voor komische timing. Tegelijkertijd weet hij met Michaels verhaal en innerlijke worsteling echt te raken, waardoor zijn personage meer is dan alleen comic relief. Als het aan ons ligt, hopen we vurig dat hij in de musicalwereld blijft, want dit smaakt absoluut naar meer. Ook Liss Walravens maakt grote indruk als Susan/Karissa. Ze barst van het charisma, zingt haar solo “Come to your senses” prachtig en heeft een prettige, natuurlijke chemie met haar medespelers. Haar vermogen om razendsnel en strak tussen verschillende rollen te schakelen is bewonderenswaardig, waarbij ze nooit het overzicht of de emotionele kern die ook Susan heeft, verliest.
Milan van Waardenburg draagt als Jon het grootste deel van de voorstelling en krijgt daarbij flinke lappen tekst op zijn bord, die hij technisch gezien moeiteloos brengt. Toch blijft zijn vertolking iets op afstand. De urgentie die Jon voelt – niet alleen het dertigersdilemma – maar ook de diepere laag van een onderbuikgevoel dat zijn tijd misschien beperkt is, komt niet altijd volledig binnen. Dat is des te opvallender omdat Milan verder prachtig zingt, een sterke komische timing heeft en de chemie met Paul en Liss duidelijk voelbaar is. Juist daarom blijft het gevoel hangen dat er nét iets meer in had gezeten, emotioneel gezien.
Wat daarnaast niet onbenoemd mag blijven, zijn de briljante regievondsten die aan deze versie zijn toegevoegd. Zo heeft het nummer Green Green Dress meer sjeu gekregen: door slimme en speelse regiekeuzes is het nummer dynamischer en interessanter geworden om naar te kijken, zonder af te doen aan de oorspronkelijke intentie. Ook de scène waarin Jon een keer meeloopt op het kantoor van Michael springt eruit; de inzet van de ballonnen die de collega’s van Michael vormen zijn daar een heerlijk komische toevoeging. Het Spaanstalige couplet van Paul in het nummer “Real Life“: prachtig en emotioneel. Écht een toevoeging. Dit soort regieveranderingen laten zien dat er goed is nagedacht over hoe de voorstelling fris en eigentijds kan blijven.
Tick, Tick… Boom! is nog tot en met 10 januari exclusief te zien in Theater De Landing in Amstelveen. Het is een aanrader voor de vastgewortelde musicalliefhebbers, maar misschien nog wel meer voor jongeren en studenten die zich herkennen in de stress, twijfel en ambitie die centraal staan. Een toegankelijke voorstelling met inhoud, die laat zien dat musical ook klein, persoonlijk en actueel kan zijn.
Teddy
Meer info en kaarten: delanding.nl