Het had zomaar een sprookje uit Sjeherazade’s Duizend-en-een-nacht kunnen zijn. De première van de Disney-musical Aladdin was aanstaande, maar het land werd geplaagd door een pandemie. Theaters werden gesloten, straten waren uitgestorven. Mensen ontliepen elkaar, bedekten hun gelaat en elk contact werd vermeden. Totdat een goede tovenaar stukje bij beetje de pandemie wist terug te dringen en op de dag vóór de première de laatste genadeklap toebracht. Het land was vrij, de mensen blij en de première gered.
Sprookjes bestaan helaas niet, maar Aladdin brengt je wel een paar uur naar een sprookjeswereld, gebaseerd op Disney’s animatiefilm uit 1992, over de dakloze ‘straatrat’ Aladdin, die leeft in de fictieve Arabische Stad Agrabah. Hij ontmoet de beeldschone prinses Jasmine, dochter van de Sultan. De boosaardige grootvizier Jafar wil met hulp van ‘ruwe diamant’ Aladdin een magische wenslamp verkrijgen, maar zijn plannetje mislukt en Aladdin heeft in Geest ineens een oppermachtige bondgenoot die hem verandert in Prins Ali, om zo naar de hand van Jasmine te dingen.
Het heeft bijna twintig jaar geduurd voordat de musical er was, maar het was het wachten meer dan waard. De muziek van Alan Menken is betoverend met nummers als ‘Arabian Nights’ (het openingsnummer dat je meteen in het verhaal brengt), ‘Friend Like Me’ (een spektakelnummer met een gegarandeerd open doekje voor de Geest) en ‘Prins Ali’ (waarmee de tweede akte heel sterk opent en maar liefst 108 kostuumwisselingen in 4 minuten plaatsvinden) die ook in de animatiefilm te horen waren. In de film zijn destijds ook nummers afgevallen, die gelukkig nu wel te horen zijn, ‘Proud of Your Boy’, maar vooral ‘Babkak, Omar, Aladdin, Kassim’, waarin de vier gezworen vrienden gepresenteerd worden. En dan is er nog ‘A Whole New World’, het eerste en enige nummer uit een Disney-animatiefilm dat de top heeft bereikt in Billboard Hot 100.
Het is Disney wel toevertrouwd om het verhaal te verpakken in een prachtig decor en dito kostuums. Twee miljoen (!) Swarovski-kristallen zijn verwerkt in de set en 350 kostuums. Het verandert het Circustheater in een ware sprookjeswereld en als Aladdin en Jasmine in de tweede akte op het vliegend tapijt stappen is dat niets minder dan ware magie.
Maar een goed verhaal, prachtige muziek, decor en kostuums maakt nog geen goede voorstelling. Het is de cast die dit allemaal moet verzilveren. En dat doen ze, stuk voor stuk. Jonathan Vroege heeft de schalkse uitstraling van Aladdin, vliegt lichtvoetig over de daken van Agrabah en een stem die gemaakt is voor deze muziek. Keoma Aidhen (die de rol van Jasmine ook al in Duitsland gespeeld heeft) is het perfecte plaatje. We hadden al ooit een Prinses Glimlach (Beatrix kreeg deze bijnaam in de jaren ’50), maar zij mag die titel met minstens zoveel recht dragen. Tegelijkertijd laat ze zien dat Jasmine geen doetje is, maar een zelfbewuste en krachtige jonge vrouw. Haar stem past perfect bij die van Jonathan en ze dragen ‘A Whole New World’ naar een hoog niveau. De keuze voor Stanley Burleson als Geest is niet heel erg verrassend, maar hij speelt het met een enorme gretigheid. Het is een rol waarin je kunt schitteren – en dat doet hij. Zijn danskwaliteiten zijn groter dan de gemiddelde Geest-vertolkers in Amerika en Engeland (waaronder Tony-winnaar James Monroe Iglehart) en dat geeft zijn grote shownummers extra cachet. De staande ovatie die hij kreeg na ‘Friend Like me’ was meer dan verdiend, al zal het ook meegespeeld hebben dat het publiek blij was weer eens onderdeel van het sprookje te zijn. De energie golfde door de zaal en dat zweepte de cast ook weer verder op.
Roberto de Groot (Jafar) en Darren van der Lek (Iago) hebben een mooie chemie samen. De donkerbruine stem van Roberto past bij Jafar’s boosaardige karakter en de mimiek van Darren blijft je aandacht trekken. Florian Avoux, Jermaine Faber en Dave Rijnders zijn heerlijk vermakelijk als Babkak, Kassim en Omar. De kers op de taart is echter het ensemble! Retestrak in de choreo’s, ontelbare haastverkledingen en een prachtige uitvoering van de bijrollen, het ensemble van Aladdin is top!
De grote Disney-musicals werden voor Nederland altijd kunstig vertaald door Martine Bijl. Na haar overlijden moest Stage Entertainment op zoek naar een waardige vervanger en hebben dat in Erik van Muiswinkel zeker gevonden. Songteksten laten zich soms lastig vertalen en de keuzes zijn daarin soms geforceerd, maar de dialogen zijn spitsvondig, met functionele specifiek Nederlandse grapjes, die zijn stiel als cabaretier verraden.
Het maakt een mens gelukkig om een musical als deze live gespeeld te zien worden door deze getalenteerde cast. En een beetje geluk is waar we allemaal wel aan toe zijn. Nu het Circustheater weer tot aan de nok gevuld mag worden, is er geen betere reden om af te reizen naar Scheveningen.
Frank
Aladdin de Musical speelt uitsluitend in het Afas Circustheater. Meer info en kaarten: www.aladdindemusical.nl.