Zelden is een voorstelling op tijd in première gegaan, die zoveel tegenslag te verduren heeft gehad als Afblijven. Nog geen twee weken voor de première in het Eindhovense Parktheater, moesten zowel hoofdrolspeelster Natasha Willems (Melissa), alsook Michel Sorbach (vader van Melissa) met een dansblessure afhaken. Op een cast van zes personen is dat een fikse aderlating. Renée de Gruijl, die vriendin Fleur speelt, schoof tijdelijk door naar de hoofdrol. Lisanne Schut werd toegevoegd aan de cast en nam haar rol als Fleur over. Voor de rol van vader van Melissa werd Theun Plantinga gevonden. Drie castwissels, op zes personages. In nog geen tien dagen. Maar ze hebben het geflikt.
Afblijven is gebaseerd op één van de bekendste boeken van Carry Slee, die naam heeft gemaakt met zeer goed verkopende jeugdboeken, maar sinds enige jaren ook voor een volwassen publiek schrijft. Afblijven kwam al in 1998 uit en is in 2006 ook succesvol verfilmd, met onder andere rollen voor Sem Vergeer (als Melissa), Melody Klaver, Jim Bakkum en Tommie Christiaan. Saillant detail is dat Sem Vergeer tijdens de opnames ook geblesseerd raakte, doordat ze een scheur in haar kuitspier opliep.
Producent Homemade Productions maakt kleinere muziektheaterproducties over maatschappelijke problemen. De regie en boekbewerking van Afblijven is in handen van Dick van den Heuvel en Jeroen Sleyfer schreef de muziek. Het boek is voor de musical van een aantal verhaallijnen ontdaan en sommige personages worden alleen vernoemd, maar krijg je niet te zien. Melissa is een schoolgaand meisje met dansen als passie. Sinds het overlijden van haar moeder staat haar vader er alleen voor. Ze is bevriend met Jordi, die zijn liefde voor haar onbeantwoord ziet, Fleur, een dromerig, wat wereldvreemd meisje en Jim, die een bijbaantje heeft als manusje van alles bij een neurotische popzangeres, Suzy. Via Jim mag Melissa auditie doen voor een videoclip van Suzy. Om zich staande te houden in de popwereld, neemt ze XTC-pillen aan van Jim. Jordi probeert haar te helpen, maar kan niet voorkomen dat ze na een foute pil bewusteloos wordt gevonden in het toilet van een disco.
De cast en crew van Afblijven moet hoe dan ook een groot compliment gemaakt worden, dat ze een uitstekende en foutloze voorstelling op tijd in première hebben laten gaan.
Deze musical richt zich met name op een wat jonger publiek, vergelijkbaar met de leeftijd van de hoofdpersonen. De herkenbare popmuziek en aansprekende choreografieën (door Gregory “Shaggy” Albertzoon) zal bij dit jonger publiek ook zeker aanslaan. Het decor is strak en eenvoudig; het toneel wordt gescheiden door een halfdoorschijnend doek, waardoor er twee verschillende locaties getoond kunnen worden. Verder zijn er drie tafels in verschillende hoogtes, die verplaatst worden door de spelers zelf. Hierdoor komt de nadruk meer op het spel en de staging te liggen en dat werkt goed, al is het af en toe verwarrend dat de spelers die niet deelnemen aan een scene niet backstage zijn, maar aan de zijkant op een stoel zitten. Het geluidsbeeld is met name bij de meerstemmige zang wat vlak, waardoor het lijkt dat er een veel grote ensemble zingt. De zang is zonder uitzondering prima voor elkaar en ook de dans ziet er -mede gezien ook de extreem korte voorbereidingstijd voor deze groep- goed uit. Theun Plantinga oogt wellicht wat jong als vader van Melissa, maar zijn spel is overtuigend. Renée blijkt een uitstekende vervangster te zijn voor Natasha, al zou er wat meer power in haar dans mogen zitten. Gijs Stallinga zou wel eens een nieuwe ontdekking kunnen zijn, want hij lijkt alle musicaldisciplines heel goed te beheersen. Robin van den Heuvel is uitstekend gecast als rockzangeres en ook de keuze om (de wat braaf ogende) Marco Hoving de rol van “bad guy” Jim te laten spelen is een goede. Het maakt de boodschap, dat het gevaar vaak uit onverwachte hoek komt, sterker. Lisanne Schut maakt het zestal met een mooi gevormd Fleur-personage compleet. Vaak brengt ze een wat lossere sfeer in de scenes, waardoor het geheel niet te zwaarmoedig wordt. Toch zou het nog wat rauwer en realistischer mogen, want af en toe is het te blijmoedig en gepolijst. Als men de vergelijking aan wil met bijvoorbeeld Rent (of, meer recent, Home Again), dan had men ook de donkere kant van het verhaal wat verder kunnen uitwerken.
De cast en crew van Afblijven moet hoe dan ook een groot compliment gemaakt worden, dat ze een uitstekende en foutloze voorstelling op tijd in première hebben laten gaan. Als ze nog wat extra tijd krijgen om de voorstelling meer op zich te laten inwerken, kan het alleen maar kracht toevoegen aan de boodschap die ze het jongere publiek wil geven. Afblijven is een musical die niet alleen de Carry Slee fans naar het theater laat gaan, maar iedereen die van goed muziektheater houdt, met een uitstekende cast, aansprekende popmuziek en eigentijdse choreografieën.
Frank
Scenefoto’s: Boy Hazes