Op zaterdag 21 januari is, in het bijzijn van H.K.H. Koningin Beatrix, de Ollie B. Bommel musical De Nieuwe IJstijd in première gegaan. Deze familiemusical, geproduceerd door OpusOne, is gebaseerd op het gelijknamige verhaal van de hand van Marten Toonder, dat in 1947 voor het eerst werd gepubliceerd als dagstrip in de krant NRC Handelsblad. Met de première van deze musical is tevens de aftrap gegeven voor het Toonderjaar, ter viering van de 100e geboortedag van deze schrijver.
Marten Toonder’s creatie Tom Poes – en vooral zijn medespeler-van-stand Ollie B. Bommel – geniet nog steeds grote bekendheid in Nederland, al verscheen de laatste nieuwe krantenstrip van zijn hand alweer ruim 25 jaar geleden. Toch gebruikt iedereen nog vrijwel dagelijks uitdrukkingen die uit Toonder’s koker zijn gekomen, zoals bovenbaas, denkraam, gro
In De Nieuwe IJstijd werd door Toonder in 1947 al een thema aan de orde gesteld dat pas jaren later actueel werd, nl. een veranderend klimaat en smeltende poolkappen. Niet veroorzaakt door het vervuilend en verkwistend handelen van de mensheid, maar door toedoen van één persoon, de even geniale als hebzuchtige Professor Sickbock (gespeeld door Yoran de Bont). Hij wil de bewoonbare wereld onbewoonbaar maken en vice versa, om zo de bodemschatten voor zichzelf op te eisen. Hij heeft een methode ontdekt om de aardas te laten verschuiven en zo de Noord- en Zuidpool van plaats te laten veranderen. Het is aan Ollie B. Bommel (Roberto de Groot) en Tom Poes (Suzan Seegers) om te voorkomen dat de mensheid ten onder gaat. Zij worden hierin bijgestaan door onder andere Kapitein Wal Rus; ook een rol van Yoran de Bont, die daarnaast ook nog Wammes Waggel speelt.
(Lees verder onder de foto’s)
Scènefoto’s van Patrick van Emst:
Met de omzetting van het stripverhaal naar een musical, is OpusOne heel dicht bij het origineel gebleven. Niet alleen is het verhaal vrijwel identiek, ook de sfeer van een stripverhaal is naar het theater gebracht. Zoals de krantenstrip dagelijks in drie afbeeldingen werd verteld, is nu ook het decor van de voorstelling op drie grote schermen geprojecteerd. Die afbeelding zijn niet altijd statisch, maar ook regelmatig interactief met het spel en de speler op het toneel. Dat vraagt veel van de timing van de spelers, maar die was in ieder geval tijdens de première smetteloos. Een compliment waard, niet alleen voor de spelers, maar ook voor Coen Bouman, verantwoordelijk voor deze projecties. Op een paar spaarzame (en “stripachtige”) rekwisieten na is daarmee het toneel verder leeg. Meer is ook niet nodig, want het verhaal is Toonder-sterk en de drie acteurs weten het uitstekend te vertellen. Roberto de Groot heeft een prachtige donkerbruine stem die perfect past bij het Bommelkarakter. Daarnaast kleurt dit uitstekend bij het kristalheldere geluid van Suzan Seegers, die een enorm sterke invulling geeft aan de rol van Tom Poes. Als zij in de tweede acte de strijd aanbindt met de (geprojecteerde) handlangers van Professor Sickbock laat ze een indrukwekkende combinatie van een ingewikkelde choreografie (want het moet perfect aansluiten bij de projecties) en prachtig gezongen solo (“Niets Smaakt Zo Zoet Als Zege”) zien. Alleen al voor dat nummer zou je naar deze musical willen gaan! Zoals Tom Poes zelf al zei na afloop van dat nummer: “Dat was niet slecht, al zeg ik het zelf”. Ook Yoran de Bont laat zien dat hij niet voor niets het stempel “Aanstormend Talent” krijgt. Hij is nog geen jaar afgestudeerd, maar laat nu al zien dat hij probleemloos drie rollen op zich neemt (waardoor hij de enige speler in deze voorstelling is die zich razendsnel moet omkleden) en als Professor Sickbock een mooie solo zingt met “Ik Ben Slim”. De teksten zijn herkenbaar, met het typische Bommeltaalgebruik. Voor kinderen is er mogelijk wat veel dialoog, maar omdat het letterlijk geïllustreerd wordt met de projecties, zal dat geen beperking zijn en blijft de aandacht behouden. Ook voor volwassenen zitten er voldoende elementen in, zoals bijvoorbeeld in de scène waarin Bommel en Tom Poes het schip van Kapitein Wal Rus verlaten en hem vragen of hij meegaat. Wal Rus antwoordt: “Een kapitein verlaat niet zomaar zijn schip!”, hetgeen voor de zaal aanleiding was voor een flink tussenapplaus, verwijzend naar de recente gebeurtenissen met de kapitein van het cruiseschip Costa Concordia.
OpusOne heeft met De Nieuwe IJstijd wederom een mooie familiemusical gemaakt van een bestaand verhaal, zoals ze eerder ook al deden met onder andere Peter Pan, Jungle Book, De Klokkenluider van de Notre Dame, Midzomernachtsdroom, Bel
Frank
De Nieuwe IJstijd is tot 3 mei te zien in theaters in het gehele land. Voor meer informatie en de volledige speellijst: www.bommelmusical.nl
Beelden van het eindapplaus: